Kinderen zijn terug van weggeweest.
En wouden weten wat ik gedaan had.
"Wow, naar een concert van P!nk! Da's wel cool!!"
"Alee vooruit, dan heb je een coole moeder."
"Euh... awel... ja...."
"Wat?"
"Dat is wel cool..... maar toch niet echt meer als ge al zo oud zijt zenne mama..."
En dat weten we dan ook weer...
Deze rotte week drie dagen bijna-dood-ziek in mijn bed/zetel gehangen. Kan me niet herinneren wanneer ik de laatste keer zo ziek was. Yuck.
Maar om te vieren dat ik me beter voelde en om het wentelen in zelfmedelijden te stoppen ben ik vrijdag op stap geweest met een vriendin in Brugge en 's avonds in Gent met date nummer 2.
Meneer woont wel op meer dan een uur van mijn deur.
Ik ga die afstand niet afleggen met het risico een freak voor me te krijgen waar ik binnen de 5 minuten van af wil. Dus als hij mij in levende lijve wou aanschouwen, mocht hij tot in Gent sjezen. Wat hij 'met alle plezier' deed. Oohhhh.....
Hij was mooi op tijd (een half uur te vroeg bleek later...) op de afgesproken plek en heeft me (na eerst even bang te zijn geweest dat ik het schepsel was dat stond te wachten toen hij uit de parkeergarage kwam) meteen herkend.
Ik weet na gisteren hoe venten zich voelen met een vrouw tegenover hen die alleen maar wat blaadjes sla heen en weer schuift op haar bord.
Pfff.
Een voorgerecht was al niet van doen.
Zijn hoofdgerecht heeft hij niet helemaal opgegeten.
't Mijne was al op tegen de tijd dat hij 5 frieten had ingeslikt.
Dessert??
Euh... een koffie graag.
Okeeee.
Even voor alle duidelijkheid.
Koffie is GEEN dessert. Ook niet als er slagroom op ligt en ze zeggen dat het dan een cappuccino is.
Echt niet!!!
Hij was na twee glazen wijn en twee pils al redelijk vrolijk.
Ha! Komt ervan als je niet eet!
Hij heeft 'zich ziek voelen' als verdediging aangebracht. Maar is wel tot na middernacht blijven zitten.
En wil mij terug zien.
Krijg sms-jes en mails en veel aandacht...
Goh.
Pffffff.
Hmmmm.
Weette wat?
Ik zal er een keer over nadenken.....
Ik ben woensdag na tot 12 uur met vrienden te hebben gechat nog een keer op de datingsite gaan kijken. En zag dat er iemand die me al had gemaild nog online was.
Dus heeft die vent mijne zatte zever over zijn kop gekregen. Tot een uur of 2.
Want in de fles wijn die ik had open gedaan om er één glas uit te drinken, bleef nog net één glas over.
Hij kon er nog mee lachen ook.
Of deed alsof, maar die vraag laten we aan ons voorbij gaan, wegens niet belangrijk.
Hij wou wel eens een 'zotte doos' in het echt zien. Dat die zotte doos op dat moment eerder een zatte doos was, steken we ook in de niet-belangrijk-doos.
Dus hebben we vrijdagavond in Gent afgesproken.
En ik blij.
Dát zou nogal een keer een sappig date-verhaal worden om hier te gaan neertokkelen. Eindelijk iets plezant en interessants op mijn blog!
Hahaaa!
Ge zou die statistieken hier nogal ne keer zien exploderen.
Whoe-hoe!!
Maar dat valt vies tegen.
Héél vies.
Ok, hij heeft een afwijking naar links.
Loopt nooit aan je rechterkant.
Zijn lach is niet helemaal wat je ervan zou verwachten.
Maar dat hoor je na een paar uur niet meer.
En ja, hij belt midden in de nacht een vriendin van mij die sms't gewoon op om te laten weten dat hij lol heeft.
Och. Er is wel meer nodig om mijn vriendinnen van hun stuk te krijgen.
Verder niks.
He-le-maal niks waaruit je een grappig blogstukje zou kunnen halen.
Zelfs niet na er een dag over na te denken.
Nul-komma-niks.
't Was leuk. Hij heeft getrakteerd. Ik heb gelachen.
NEXT!
't Is vrij-hij-hij-dag!
En neen, ik heb deze week niet gewerkt. Maar dat wil niet zeggen dat ik geen recht heb om blij te zijn met het feit dat het vrijdag is.
Want op vrijdag begint ook voor niet werkenden het weekend.
En als dat dan ook nog een keer een kinderloos weekend is, ben ik dubbel blij!
Deze voormiddag op school gaan helpen.
Daarna gaan lunchen.
Straks op stap in Gent.
Morgen naar de sauna.
En 's avonds nog maar een keer op stap in Gent.
En zondag compleet afgepeigerd de kinderen bij Oma en Opa gaan afhalen.
Maar dat geeft niet.
Want dan is er de werkweek waarin ik kan uitrusten.
Ik heb een vraag. En zoek een uitleg.
Een antwoord op het waarom.
Welke waarom?
Den dezen.
Waarom krijg ik in een weekend met 5 (vijf!!) vrije dagen enkel uitnodigingen om iets te doen op die ene dag dat ik al iets gepland heb??
Hmmmmm????
En kom nu niet met de dwaze uitleg dat mijn vrienden wisten dat ik die dag niet kon en me juist daarom meevragen.
Duh-huh.
Zoooooo triestig is het hier nu ook weer niet gesteld.
Nét niet.
;-)
Gisterenavond gaan eten en naar Loft gaan kijken. Ik vind 'em goed. Maar gaat zelf kijken en maakt er uw eigen gedacht van zou ik zo zeggen...
Daarna nog op café gezeten.
Veel te laat in mijn bed en veel te vroeg wakker.
En morgen weer werken.
Maar volgend weekend...
Volgend weekend ben ik weer kinderloos.
Ah ja.
Want mijn zus en betere wederhelft gaan een weekendje weg. Dus gaat hun kroost bij Oma en Opa. Maar dat is veeeeeel leuker als alle vier de kleinkinderen er zijn (dixit Oma en Opa). Dus kwam de vraag of die van mij ook mochten gaan??
Wat antwoordt een mens daar nu op?
Goh... Pffff...Alé dan...Als't echt moet is't voor ene keer goed. ;-)
Ik start mijn werkweek met plannen maken voor volgend weekend. Dat trouwens een suuuuperlang is, want ik heb maandag ook een dag verlof en werk woensdag sowieso al niet.
Vijf dagen.
Yay.
Gisteren Elle & Vedette op bezoek.
Veel gekletst, gelachen, Elle's visagiekunsten aan den lijve mogen ondervinden (yay!) en een paar keer de kinderen terug naar boven gestuurd. Kwestie van niet alles dat we vertelden binnen een paar dagen weer op onzen boterham te krijgen ;-)
Deze morgen is Opa de kreutels komen halen. Die gaan voor een blitzbezoek naar ginder, want ik moet ze morgenavond al weer terug brengen, gezien Hij en Trezebees er woensdagmorgen om komen.
En vermits alle kleinkinderen op't appel bij Oma en Opa waren, zijn m'n zus en ik gaan shoppen. Alweer yay!
Ik heb veel gekocht. Retail therapy op z'n best. En zowaar praktisch alles in de Triny-en-die-andere-kleuren.
Yup. Chance dat nét die kleuren deze winter in de mode zijn ;-).
Mijn op Amazon bestelde boeken zijn toegekomen. Ze liggen naast mijn glas wijn en fleece-dekentje op mij te wachten.
Woensdagavond ga ik naar een vriendin. Weer kletsen, koken en lachen.
En eind deze week waarschijnlijk nog op stap met een andere vriendin en een juf van't school en nog een keer met een kameraad.
Hier deze week geen gezaag en geklaag.
Ik ben content en geniet van mijn laatste week vrijaf.
En meer moet dat niet zijn.
Zucht.
Bloggen werkt averechts. Gelijk bij't breien. Rechts-averechts, weette wel...
Veel tijd om te bloggen, betekent meestal geen inspiratie.
Tenzij ik net den Freddy bijna van de autostrade gereden heb. Maar diene zie ik nooit meer. Denk dat hij al remt als't hij mijn voiture ziet zoeven.
Den bangerik.
En veel inspiratie betekent geen tijd om te bloggen, wegens things to do, places to go... Het slaaptekort zorgt er dan meestal voor dat mijn luttele brein dat o-zo-hard probeert om alles te onthouden, zodat ik het zeer mooi verwoord voor ulle hier zou kunnen neertokkelen, meestal alleen nog maar onsamenhangende flarden kan reproduceren. Waar ge het breipatroon nooit meer in zou terugvinden. En ge een trui of sjaal of geitenwollen sokken of godbetert een débardeur vol met gaten als resultaat krijgt.
Ja. Nóg onsamenhangender dan mijn gewoonlijke schrijfsels.
Kan niet, zegde??
Ha! Gulle kent mij niet!
(Zijt content.)
Bon. Een samenvatting van een weekend.
veel lachen - te late Cinema - superdeluxe wegbeschrijvingen - pasta met groene dingen die mensen niet kennen in pot smijten - muggen - groen dak van't sportpaleis aan de rechtse kant, yay! - veel te oude Indiana Jones -wijn - eten - veel bloggers - lol - popcorndienengansenachtmoestwordenverteerdwegensnietkunnenstoppenmeteten - weinig slaap - nog meer eten - doodmoe in bed vallen - hele zondag nodig hebben om te recupereren en morgen op't werk verder slapen
Wilde een meer gedetailleerd verslag van mijn toffe zaterdagnamiddag (jaja, ik was laat.....) en -avond?
Dan moette hier, of hier, of hier gaan kijken.
Of als ge wacht tot ze ook wakker is hier.
En verder zulde op uw wandeling door de Schoone Vlaamsche blogs ook elders nog wel stukjes terugvinden.
Ik ga nu mijn bloeikens van kinderen ophalen.
Geniet van de rest van ulle zondag, want morgen is't weer maandag.
't Is woensdag. Dat wil zeggen, nog twee dagen en 't is weekend. Of beter gezegd, anderhalve dag, want ik werk de vrijdag maar tot 13u. Als ik geen overuren doe. Wat zelden gebeurt. Maar da's niet belangrijk.
Wat wel belangrijk is? Dat weekend.
Vaneigens.
Omdat ik vandaag beslist heb de kinderen dit weekend naar Oma en Opa te laten gaan. Gezien hun plannen om nu ergens god-weet-waar-in-Frankrijk te zitten niet zijn doorgegaan.
Yay. Voor mij dan toch.
Ga dus dit weekend op de lappen.
Voor de verandering.
Gebeurt niet veel.
Alleen is't nu al het vierde weekend op rij.
Yup.
Ik die klaag over nooit-buiten-komen of niks-te-doe-oe-oe-oen en saa-aa-aa-aaaie dingen en kinderen-7-dagen-op-7 en nooooooit tijd voor mezelf.
Zal nu niet klagen.
Zou niet durven.
Voor efkens dan toch niet.
En die kinderen....
Euhhhhh.....
Die sprongen een gat in de lucht toen ze hoorden dat Opa hen vrijdag komt halen.
Gaan mij niet missen.
Echt niet.
Dus zet ik mijn Rabenmutter-schuldgevoel in een mooi pakje aan de kant, besef dat ik bij sommigen nóg een keer van de piëdestal ga vallen, maar neem de blauwe plekken erbij ;-) én ik ga zaterdag naar Zap en Moose.
En vind nog wel iets voor de vrijdagavond ook.
Moet alleen zien dat ik morgen en overmorgen op't werk genoeg rust.
Kwestie van dat weekend heelhuids door te komen...
Aaaah. Weekend.
Lang weekend. Eentje van vijf dagen zelfs.
Gisteren 'toch bedankt, maar nee' gezegd aan de brave gelukkig getrouwde man die dacht het nodig te vinden mijn 'vertrouwen in de mannen te herstellen'. Was zelf nog niet op de hoogte van het feit dat dit van doen zou zijn. Een mens leert elke dag iets bij. Vooral onnozeleteiten dan.
Wel op stap geweest met Kr.
Lekker gegeten.
Veel gedronken.
Als gevolg veel te veel het toilet moeten opzoeken.
Veel gebabbeld en geluisterd.
Veel gelachen.
Met kikkers.
Vertrokken toen ze de stoelen rond ons op de tafels zetten.
Uiteindelijk toch in mijn bed beland.
Veel te laat.
En veel te weinig geslapen.
Aaaaaah.... nu lette wel op hé???? Nú wilde wel verder lezen. Ha!
Als gevolg van het na 1u te veel cola drinken, wegens nog naar huis moeten rijden.
Wa dachte dat er nu ging volgen?? Hmmmm??? Hmmmm????
Schoon gedacht hebde van mij.
Denkte trouwens echt dat ik da hier in't lang en breed zou uitschrijven??
As if!
Veel te vroeg moeten opstaan, want straks komt N en gaan we hier naartoe. Yes!
Zes uur lang zalig genieten, niks aan mijne kop. Ik en een vriendin en alle aandacht voor ons. Meer moet dat niet zijn.
We zijn nogal rap content.
Mijne mens. Twee minuten gillen brengt nogal wat reacties teweeg. Moesten mijn kinderen ook zo reageren als ik me kwaad maak, zou dat hier allemaal veeeeel rapper gaan.
Bon.
Ik zit hier dus niet de hele tijd in een hoekje te jammeren. Het galniveau stond gewoon boven het aanvaardbare peil en dan moet het eruit.
Niet tegen de kinderen. Zapnimf heeft overschot van gelijk. Zij zijn niet degenen die hem een rekening zullen presenteren. En als ik dat van hen zou verwachten, ben ik niet beter dan hij. (En nee, dit is geen stille hint, ik heb echt de prententie beter te zijn dan hij is. Niet dat dat een prestatie is, maar enfin.)
Niet tegen mijn ouders of zus. Die willen hem sowieso al met zuur overgieten en voor ze hem op de brandstapel smijten nog even met hete spiesen zijn ogen doorprikken. Of iets dergelijks toch.
Niet tegen mijn vrienden. Het gezaag-niveau moet daar ook een beetje worden ingeperkt, kwestie van ze nog even te vriend te houden.
Dus gewoon op de blog smijten. Want wie geen zin heeft om dat hier te lezen, surft gewoon weg. En ondertussen ben ik mijne gal toch kwijt. Nah.
En nu iets anders.
Gezien Oma's schouder nog kine nodig heeft, zijn de jaarlijkse-zes-maanden-weg-van-huis uitgesteld. Jeuj! (voor mij, niet voor Oma)
Resultaat: ik ga volgende week zaterdag met een vriendin een hele dag naar een wellnesscentrum en omdat Opa de kinderen al op vrijdag komt halen, heb ik nog een extra vrije avond.
Zonder plannen.
Geef toe. Kan niet zijn.
Ik ga op een kinderloze vrijdagavond, waarbij ik niet eens op het uur moet letten voor de babysit, niet thuis voor mijne tv blijven plakken.
Voorstellen zijn welkom.
Ge mailt maar. (Of zijde nu bang van mij?? lol)
Ben benieuwd wat er uit komt.
Gisteren hier geweest.
Na te weinig slaap, om 9u door N. en haar kinderen opgehaald en exact 12 uur later weer voor mijn deur afgezet.
Tussenin uren rondgecrosst, gedraaid, gegleden, gezwierd en af en toe ook gewoon gezeten.
Het park is niet groot, twee grote overdekte hallen en een deel buiten. Eigenlijk een combinatie van attracties en speeltuigen. Meer dan genoeg om kinderen een hele dag bezig te houden.
Maar het grote pluspunt is dat de langste wachttijd ongeveer 15 min was. Ze konden de attractie afstappen, rennen en weer in de rij gaan staan om er op te kruipen. Wat ze dan ook de hele tijd gedaan hebben.
Geen idee waarom het zo kalm was. Deze week stond anders wel als 'drukke' week in hun kalender aangeduid.
Ik had nog nooit van het park gehoord.
Misschien is het gewoon niet echt gekend?
HET IS VRIJDAG!!!
en 't is van doen
Ik ga jullie niet lastig vallen met gezaag over micromanagement waar ik onnozel van wordt.
Ik gan niet leuteren over kinderen 'mamááááá' roepen als hobby gekozen hebben.
Ik zal niet zagen over mails die ZEKER verstuurd zijn, maar PUUR TOEVALLIG niet bij mij toegekomen, waardoor ik nog heksentoeren moet uithalen om mijn examenfoto's in te dienen en zo tot de volgende module te worden toegelaten.
De stapel rekeningen die daarnet uit mijn brievenbus gekomen zijn, wordt vakkundig genegeerd.
Want het is weekend!!! YAY!!!
Vanavond ga ik een stapken in de Gentste wereld zetten.
Dus als ge daar een halve zotte tegenkomt die blijkbaar veel frustraties kwijt moet.....niet lullen, gewoon een glas drank geven.
;-)
Ik zou gisteravond met D gaan eten. En dan nog ergens iets gaan drinken, klagen over de venten, roddelen over de vrouwen... De verkoudheid-stem op donderdag was al een hint, en de stem die op vrijdag belde om te zeggen dat het echt niet zou lukken klonk helemaal erbarmelijk :-(
Maar ik heb een 'rain-check' gekregen, dus nog iets om naar uit te kijken.
En ben ik dan thuis gebleven?
Maar nee!! Er zijn blijkbaar meer mensen die zich wel willen 'opofferen' om met mij op stap te gaan, dan er in mijn gsm-lijstje (dat ik nog niet eens helemaal had afgewerkt) staan. (of misschien moet ik dat lijstje dringend eens aanpassen...hmmm...).
Uiteindelijk hier terecht gekomen en heel lekker gegeten. En niet zelf moeten rijden. Driedubbele YAY!
Het 'triestig-geval'-gehalte blijkt hier uiteindelijk nog héél goed mee te vallen ;-)
De kids zijn bij Oma en Opa. Omdat ik moet werken en de 'opvang' daar beter is dan de buitenschoolse hier ;-).
En dus ben ik tot de vaststelling gekomen dat ik morgen, op een vrijdagavond, geen kinderen thuis heb en GEEN plannen.
How sad is that, huh??
Ik heb mij het laatste jaar al in bochten gewrongen om op sommige avonden een babysit te vinden en heb er nu één, gratis en voor niks, en heb niks te doen, want had er niet bij stilgestaan. 't Is ver gekomen.
Probleem is dat mijn vrienden met kids zo vlug geen babysit geregeld krijgen en die zonder al lang plannen voor morgenavond hebben. En dat zal niet in de zetel voor de tv hangen zijn.
Maar ik geef niet op.
Ik zoek verder naar iemand die me wil bijstaan in het voorkomen van een langzame, weliswaar pijnloze maar net daardoor uiterst gevaarlijke, transformatie tot 'saai-en triestig-geval'. (Voelde het medelijden en de opofferingsdrang al? Hoezo nee?!?)
Bon, ik heb nog een paar mensen om lastig te vallen. Maar wie morgenavond in Gent een stapje (of twee - drie) in de wereld wil zetten mag mailen.
Ik ben niet kieskeurig. Iets eten, nen cinema, een café, zelfs een foute danstent kan er bij mij in.
Alles voor het zelfbehoud ;-)
Omdat ik een uitnodiging voor een vroeg kerstfeestje met Feuerzangenbowle, maar geen babysit had, zijn de kinderen bij Oma en Opa gaan logeren.
En er zijn nog brave mensen naast sinterklaas, want Opa is de kinderen gisterenvoormiddag komen halen en ze brengen ze deze namiddag terug naar huis.
Aaaaaaaaaah.
Rust.
Stilte.
Een kinderloos huis.
Ik ben naar Gent gertrokken en heb ZO LANG IK WOU (en enkel mensen met 'gaan-we-dan-nu-naar-hui-ui-ui-uis-kinderen-ervaring weten hoe kostbaar dit is) in de Fnac rondgelopen.
Eindelijk de bon uit mijn parfum-vivabox die ik vorig jaar voor kerst kreeg ingewisseld.
Op mijn dooie gemak op restaurant lekker gegeten en met een glas wijn en een tas thee de speciale decembereditie van de Weekend knack uitgelezen.
Thuis alle rommel gelaten voor wat het was en naar het feestje getrokken.
Niet te veel van de veel-te-vlot-binnengaande feuerzangenbowle gedronken.
Vastgesteld dat de mensen die ik bij mijn vorige uitje naar Gent heb leren kennen, ondanks mijn toen onnozel gedoe, nog tegen mij praten. En sterker, mij zelfs hun gsm-nummer geven om een keer af te spreken.
Ook beseft dat zij op dat moment al veel meer drank geconsumeerd hadden dan ik ;-)
En een sollicitatie binnengerijfd.
Bij een bedrijf dat op 5 minuten van mijn huidig werk zit, voor een gelijkaardige functie. Bleek dat ik al een uur had zitten zeveren, tegen de CEO die een assistente zoekt.
Op feestjes wordt veel gezegd en pas op maandagmorgen blijkt wat er echt van komt, maar 'het leven is voor de rappe' zou Opa zeggen ;-)
Gisteren met mijn zus naar Clouseau geweest.
In tegenstelling tot een (volgens mij) zeer groot deel van het gevulde sportpaleis konden we het podium en de gespeelde liedjes niet met vorige jaren vergelijken, want wij hebben nog nooit de moeite gedaan om daarvoor tot in Antwerpen af te zakken.
Ik heb moeten vaststellen, dat ik ondanks het feit dat ik geen fan ben, toch de meeste liedjes kon meekwelen.
Maar dat kan ik bij de liedjes van Dana Winner en zelfs (god forbid) Silly Wommers ook. Ik heb de niet-altijd-benijdenswaardige eigenschap een liedje te kunnen meezingen, nadat ik het twee keer heb gehoord. Een groot deel van mijn brein wordt gebruikt voor de opslag van totaal nutteloze informatie.
Bon...Clouseau...
Ik heb lol gehad. Heb katte-vals en zeer luid meegezongen. Heb op de beschikbare halve vierkante meter staan wiebelen. En heb me afgevraagd waarom er begot een pauze in het midden van een concert hoort?
Het eerste deel vond ik tamelijk mak. Weinig ambiance of sfeer en als die er al kwam, zakte ze vlug als een pudding weer in elkaar. Ik verdenk ze ervan dit met opzet zo te hebben gepland, want de pauze kon dus niet echt veel kwaad ;-)
Het tweede deel was een stuk beter. Meer up-tempo nummers en meer show.
Ben ik nu wel fan??
Neu.
Ga ik nu elk jaar terug?
Neu.
Voor de prijs van het ticket heb ik me gisteren goed geamuseerd, maar meer zou ik er ook niet voor betalen.
En om het af te leren ga ik straks weer op stap.
Veel kalmer wel. Met een Belgische expat-vriendin die een paar dagen naar ons landje is afgezakt. Lekker eten een goed glas wijn en veeeeeeeeeel roddels.
Meer moet dat niet zijn.
Dus vandaag geen venten nodig ;-)
De kinderen zijn gisteren uiteindelijk bij Buurmeisje gaan slapen. Voor hen ook feest dus, ik kon niet rap genoeg vertrekken.
De babysitdienst van den Bond is inderdaad een goede oplossing, alleen niet als je 3 uur later al iemand nodig hebt en nog niet ingeschreven bent. Tot nu toe heb ik het altijd kunnen doen met de buurmeisjes, waardoor het er nog niet van gekomen is een boekje aan te vragen.
We zijn op't Sint Baafsplein iets gaan eten, om dan later van op't balkon van het restaurant (dat de buren gereserveerd hadden) naar de optredens te kijken. Heel tof om overzicht van het hele plein te hebben en een super uitzicht op het podium. Vooral dit vond ik schitterend. Ambiance a volonté.
Nog even naar Sint-Jacobs, maar om 2h heb ik het voor bekeken gehouden. 't Was goed geweest. Toch nog blij dat ik zelf met de auto gekomen was én dichtbij geparkeerd stond.
Mijn stem vandaag was niet je-dat, deze namiddag ben ik uitgeteld in de zetel in slaap gevallen, ik heb zo ongeveer overal pijn van de hele tijd te staan dansen, maar de lol was het waard.
