Uitleg

Ik heb een vraag. En zoek een uitleg.
Een antwoord op het waarom.

Welke waarom?
Den dezen.

Waarom krijg ik in een weekend met 5 (vijf!!) vrije dagen enkel uitnodigingen om iets te doen op die ene dag dat ik al iets gepland heb??
Hmmmmm????

En kom nu niet met de dwaze uitleg dat mijn vrienden wisten dat ik die dag niet kon en me juist daarom meevragen.
Duh-huh.

Zoooooo triestig is het hier nu ook weer niet gesteld.
Nét niet.
;-)

Binnen

Zou vandaag met kameraad op stap gaan. Maar die heeft gisteren gebeld om te laten weten dat hij ziek is.

Eigenlijk denk ik dat hij helemaal niet ziek is.
Hij heeft gewoon een ongelóófelijk knappe blonde gevonden die nét vandaag vrij is. Eén met van die benen tot aan haar oksels, bambi-ogen en krullende, glanzende lokken tot aan haar middel. Dus gaat hij daarmee uit. Tuurlijk gaat hij dat allemaal niet aan mijne neus hangen. Alhoewel hij mij wel mag komen vertellen of't de moeite was ;-)

Dus blijf ik vandaag thuis. Omdat ik morgen sowieso alweer op de lappen ben én mij eigenlijk zelf niet honderd procent voel.
Ik ben naar den delijs geweest, heb de dode muizen uit mijn frigo gehaald en die weer gevuld met eetbaar spul. Ga mijn meest comfortabele kleren met dikke kousen aandoen en kom voor de rest van de dag niet meer buiten.

In de zetel met mijn boek. Daar zal je me vinden.
Of achter de pc.

Niet dat ge mij zou zoeken.
Maar toch.
Ge weet maar nooit...

Content

Gisteren Elle & Vedette op bezoek.
Veel gekletst, gelachen, Elle's visagiekunsten aan den lijve mogen ondervinden (yay!) en een paar keer de kinderen terug naar boven gestuurd. Kwestie van niet alles dat we vertelden binnen een paar dagen weer op onzen boterham te krijgen ;-)

Deze morgen is Opa de kreutels komen halen. Die gaan voor een blitzbezoek naar ginder, want ik moet ze morgenavond al weer terug brengen, gezien Hij en Trezebees er woensdagmorgen om komen.

En vermits alle kleinkinderen op't appel bij Oma en Opa waren, zijn m'n zus en ik gaan shoppen. Alweer yay!
Ik heb veel gekocht. Retail therapy op z'n best. En zowaar praktisch alles in de Triny-en-die-andere-kleuren.
Yup. Chance dat nét die kleuren deze winter in de mode zijn ;-).

Mijn op Amazon bestelde boeken zijn toegekomen. Ze liggen naast mijn glas wijn en fleece-dekentje op mij te wachten.

Woensdagavond ga ik naar een vriendin. Weer kletsen, koken en lachen.

En eind deze week waarschijnlijk nog op stap met een andere vriendin en een juf van't school en nog een keer met een kameraad.

Hier deze week geen gezaag en geklaag.
Ik ben content en geniet van mijn laatste week vrijaf.

En meer moet dat niet zijn.

Kaartje

Gisteren zat er een kaartje in mijn bus. Van een vriendin waar ik 20 jaar (ouch....) geleden mee op internaat zat en die ik ruwweg zo'n 17 jaar al niet meer heb gezien.

Ik had geen flauw idee hoe ze in godsnaam te weten gekomen is waar ik woonde, dacht effe dat ze met veel moeite via via op zoek was gegaan, maar ze heeft me naar goede gewoonte weer fijn met mijn voeten op de grond gezet en uit die illusie geholpen. Madam werkt bij de polies. Duurt dus maar 10 minuten om dat even op te zoeken. Why the hell ze dat dan niet vroeger gedaan heeft, laten we maar even in het midden... ;-)

En wat doe je dan als je zo'n kaartje krijgt?
Bellen natuurlijk. En lang aan den telefon hangen. Iedereen van vroeger de revue laten passeren en zagen over 'de venten'. Zij vooral dan. Ze is de enige die er in slaagt om mij geen speld tussen haar geratel te laten steken.
En dat wil wat zeggen....

En beslissen dat we absoluut dringend moeten afspreken.
Of de rest van de bevolking zo blij gaat zijn met het feit dat wij samen de straten weer onveilig gaan maken, doet niet ter zake. Als er nog een fractie overblijft van de lol die we 20 jaar geleden hadden, is't genoeg.

Ik zal jullie op voorhand waarschuwen.

Not.

Zekerheden

Ooit zaten we met z'n vieren in een kantoor. Twee vanvoor en twee vanachter. Allemaal met man-huisje-tuintje-al-dan-niet-kinderen.Vier vrouwen in één ruimte. Met veel onnozel gezever en evenveel gezaag.

Ik ben als eerste vertrokken.
En als eerste gescheiden.

Vorige zomer was nummer twee aan de beurt. Hoewel ik het wel kon verwachten omdat ik de evolutie met stukken en beten had gevolgd, heb ik toen moeten slikken.
Toen ik deze week mijn mailbox opende, bleek dat ook het huwelijk van de collega achteraan niet meer is. Terwijl wij net dát koppel als ideaal zagen. En ik vermoed dat we niet de enigen waren.

Blijkt dat degene die toen het hardst en luidop aan haar relatie twijfelde, de enige is waar ze wel nog stand houdt.

Er zijn geen zekerheden meer in't leven...

Oren

Ben gisteren tot de vaststelling gekomen dat er in Vlaanderen meer oren rondlopen die wel naar mijn gezaag willen luisteren dan ik had verwacht.

Er zijn slechtere dingen om te constateren.

Al verdenk ik enkele van zuiver voyeurisme en nieuwsgierigheid, het is hen vergeven.
Ben namelijk goed gezind.

Een half uur kletsen aan de de telefoon met een vriendin met gevoel voor humor en relativeringsvermogen én dat tijdens de woensdagnamiddag-zwemles van de kinderen nog een keer mogen overdoen, doet wonderen voor een hoofd vol brol.
Dát, het vooruitzicht van een hele dag retail therapy met vriendin die bij boven vermelde oren hoort en BBQ's, waarbij we absoluuuuut niet over 'de venten' gaan zagen.
We zouden niet durven.

Ben geen moeilijke om op te beuren...
lol

Uit

Aaaah. Weekend.
Lang weekend. Eentje van vijf dagen zelfs.

Gisteren 'toch bedankt, maar nee' gezegd aan de brave gelukkig getrouwde man die dacht het nodig te vinden mijn 'vertrouwen in de mannen te herstellen'. Was zelf nog niet op de hoogte van het feit dat dit van doen zou zijn. Een mens leert elke dag iets bij. Vooral onnozeleteiten dan.

Wel op stap geweest met Kr.
Lekker gegeten.
Veel gedronken.
Als gevolg veel te veel het toilet moeten opzoeken.
Veel gebabbeld en geluisterd.
Veel gelachen.
Met kikkers.
Vertrokken toen ze de stoelen rond ons op de tafels zetten.
Uiteindelijk toch in mijn bed beland.
Veel te laat.
En veel te weinig geslapen.

Aaaaaah.... nu lette wel op hé???? Nú wilde wel verder lezen. Ha!

Als gevolg van het na 1u te veel cola drinken, wegens nog naar huis moeten rijden.

Wa dachte dat er nu ging volgen?? Hmmmm??? Hmmmm????
Schoon gedacht hebde van mij.
Denkte trouwens echt dat ik da hier in't lang en breed zou uitschrijven??
As if!

Veel te vroeg moeten opstaan, want straks komt N en gaan we hier naartoe. Yes!
Zes uur lang zalig genieten, niks aan mijne kop. Ik en een vriendin en alle aandacht voor ons. Meer moet dat niet zijn.

We zijn nogal rap content.

Feestjen

Gisterenavond stond mijn verjaardagsfeestje op het programma. En ik kan besluiten dat:

• Hoewel veel van mijn vrienden in het buitenland wonen, er hier in den Belgique ook nog mensen blijken te wonen die zich voor mij (of den drank en het eten...) willen verplaatsen.
• Dat ze dat zelfs doen als ze nog maar net terug gekomen zijn van een reis.
• Ze ook nog een keer super cadeaus mee hadden.
• Ze heel mooi in koor gezegd hebben dat het eten lekker was.
• Het weer voor één keer ook heeft meegespeeld, want dat we tot 1h buiten gezeten hebben.
• Er genoeg alcohol in den aperitief zat.
• Ze het eten daarom natuurlijk lekker vonden!
• De buurmeisjes nog net op tijd waren voor het dessert.
• Er niet meer veel over is van de chocoladetaart.
• Mijn huis al bijna weer is opgeruimd.
• De afwezigen ongelijk hadden.
• Ik ervan genoten heb.

In't kort: mijn 'verloren' verjaardag van vorig jaar is ingehaald en ge zijt allemaal uitgenodigd om volgend jaar weer mee te komen vieren!

Voice mail

Gisteren een berichtje van een vriendin...

Ik hoefde haar niet terug te bellen om te weten wat er scheelde, de toon van haar stem zei al genoeg. Toen ik haar hoorde, werd mijn vermoeden alleen maar bevestigd. En ook toen ze zei dat ik nog niet het hele verhaal kende, wist ik al wat ze bedoelde.
Heel even was het terug één jaar geleden en voelde ik weer waar zij nu door moet. Ook al zijn de omstandigheden compleet verschillend, de essentie blijft toch altijd hetzelfde en de pijn ook.

Plotseling zijn we van plaats verwisseld en ben ik degene die haar vertelt dat ze sterk genoeg is. En dat ze mij altijd mag bellen, want dat ik zal luisteren zonder te oordelen. En dat ze wel een regeling zullen uitwerken.

En dat het goed komt. Met tijd en boterhammen.

Ooit komt het goed. Echt waar.

Ik spreek uit ondervinding.

Vriendin

In de hele tralala van de scheiding ben ik een vriendin kwijtgeraakt.

Misschien was het omdat we elkaar maar 6 maanden kenden en dit niet genoeg is om goed te weten wat de ander wil/bedoelt, misschien omdat ik dingen verkeerd verwoord heb en daarna de energie niet had om het recht te zetten, misschien omdat er dan weer zoveel tijd over gegaan is en het stom lijkt het weer op te rakelen, misschien omdat dingen uitpraten veel moeilijker is als je op 3000km van elkaar zit...
Maar eigenlijk doet het er niet toe.

Ik denk nog vaak aan haar, heb dan zin om even te bellen, een stom sms-je te sturen en te weten dat ze er om kan lachen. Ik mis het om af toe goed te kunnen kappen op Hem en al de rest wat mij niet aanstaat en haar gezellig mee te laten vloeken, omdat het zoveel minder emotioneel geladen is dan bij mijn familie. Ik mis dat ik bij haar niet de hele tijd hoefde te denken over wat ik zei en er gewoon op los kon zeveren terwijl we samen aan de wijn zaten.

Ik ben al verschillende mails begonnen, maar heb ze nooit verstuurd, omdat ze te sec, te bond-zonder-naam-achtig, te lang, te flauw, te kort, te dwaas, te onduidelijk.... waren.

Toch opvallend dat je iemand waarmee je 15 jaar je leven gedeeld hebt niet mist en iemand die je amper 6 maanden gekend hebt wel.