And life goes on...

Leef

2009-04-12T19:20:00.005+02:00

Ik kom hier nog af en toe... maar niet veel meer...

Ben hier beginnen schrijven omdat ik frustratie, gal en heel veel woede kwijt moest. Mijn relaas van hoe ik als naar-huis-gestuurde-expat-vrouw de brokstukken heb opgeraapt en opnieuw begonnen ben.

En nu?

Nu is Hij nog altijd dezelfde onnozelaar en Trezebees nog dezelfde trut.

Maar ik lééf in plaats van te overleven.
Soms aan 150km per uur en oh jaaa er vallen regelmatig ook brokken, maar ik heb op die 2.5 jaar terug in België weer een kring vrienden rond me opgebouwd die helpen puin ruimen als het van doen is. Sommigen daarvan zelfs via deze schrijfsels...

En ik zou mijn nieuwe verhalen hier ook kunnen droppen, mijn exploten in de zoektocht naar de vent-van-mijn-leven-die-zich-wel-heel-goed-verstopt hier tentoon kunnen spreiden, maar doe het niet.

Waarom?

Vooral omdat ze hier niet thuis lijken te horen.
Ook omdat ik er geen zin in heb.
Omdat iets me tegen houdt.
En omdat deze blog zo ver van mijn huidige leven staat, dat het wel lijkt alsof hij van iemand anders is...

Mijn foto's tonen?
Och, die staan elders op het web. Wie zoekt die vindt en wie het beleefd vraagt, krijgt misschien wel de link.

Dus laat ik het hierbij.

Dank je wel om te komen lezen.
Om commentaar achter te laten.
Om boos te zijn als ik het was.
En om te lachen met mijn onnozeleteiten.
Het was fijn.
Je hebt me geholpen om weer recht te staan.

En 2.5 jaar later geef ik iedereen die het toen zei gelijk.
Ik ben een sterke vrouw.
ROFL.

GODVERDOMME!!!!!!

2009-03-07T16:01:00.002+01:00

Ok ik schrijf hier niet veel meer. Geen tijd, geen zin. Whatever.

Maar kom nu effe gillen.
En krijsen.
En tieren.
Heeeeeeeel erg hard.
Want 't is van doen.

Die godverdomse lullige loser van een ex van mij heeft de kinderen de godganse krokusvakantie gouden croissants, kreeft en kaviaar en oesters te eten gegeven. En is er zeker mee naar een drie-sterren-restaurant geweest.
Uh-huh.

Hoe ik dat weet?

Gezien aan het bedrag dat ik deze maand NIET op mijn rekening krijg.
Hij heeft de alimentatie namelijk aangepast.
Omdat hij de kinderen 8 dagen eten heeft moeten geven.

Zal hem zegggen dat stomme Trezebees volgende keer naar den Aldi mag gaan. Of dat ik hen zelf wel een rantsoen zal meegeven.
Zal mij veel goedkoper uitkomen.

GODVERDOMMMMEEEEEEEE!!!!

Ja lap...

2009-03-03T09:28:00.002+01:00

Kinderen zijn terug van weggeweest.
En wouden weten wat ik gedaan had.

"Wow, naar een concert van P!nk! Da's wel cool!!"
"Alee vooruit, dan heb je een coole moeder."
"Euh... awel... ja...."
"Wat?"
"Dat is wel cool..... maar toch niet echt meer als ge al zo oud zijt zenne mama..."

En dat weten we dan ook weer...

Stil

2009-02-16T15:37:00.003+01:00

't Is hier stil.
Ik weet het.
Heb er geen excuus voor.

Kan niet zeggen dat er niets gebeurt waarover ik zou kunnen schrijven.
De weekends zijn druk. Ik ben de laatste weken met moeite thuis.
Zou daarover kunnen schrijven.
Of over de nieuwe docente in de fotocursus. Hoe die op mijn systeem werkt en ik veel goesting heb om er gewoon mee te stoppen.
Over wat die Jongste van mij allemaal uitkraamt. En over hoe ik daar nog mee ga afzien.
Of zelfs nog over de onnozele mails op de datingsite.
Of over ...

Maar ik heb geen zin.
Er lezen te veel mensen mee die mij te goed kennen. En te veel die mij net niet goed genoeg kennen.
En sommige dingen moet ik eerst in mijn hoofd geschreven krijgen, voor ik ook maar ga overwegen om ze misschien eventueel ooit een keer hier te smijten.

Jojo

2009-02-11T10:12:00.002+01:00

Mijn voorbije jojo-week:

ziek - niet ziek - ziek - niet ziek - ziek
En alle zever tussenin zoals mottig - beetje beter - spierpijn - hoesten - koorts en lege hoestsiroopflessen in het midden van de nacht er ook nog bij.

up - down - up - down
Met tussenstopjes bij 'beetje blij' en 'gaat wel' en 'niet zo erg'

druk - saai - druk - saai - druk - saai
Mijn vrienden hebben de afspraak gemaakt om alles op dezelfde dag te plannen denk ik. En ik heb de slechte eigenschap om alles te willen doen. Ziek of niet ziek. Ik zou ne keer iets kunnen gemist hebben...

Ik heb hier veel te veel tijd om mij met onnozele dingen bezig te houden.
En dat komt niet goed...

't Wordt verdorie tijd dat ik werk begin te zoeken.

Two

2009-02-07T12:21:00.002+01:00

Deze rotte week drie dagen bijna-dood-ziek in mijn bed/zetel gehangen. Kan me niet herinneren wanneer ik de laatste keer zo ziek was. Yuck.
Maar om te vieren dat ik me beter voelde en om het wentelen in zelfmedelijden te stoppen ben ik vrijdag op stap geweest met een vriendin in Brugge en 's avonds in Gent met date nummer 2.

Meneer woont wel op meer dan een uur van mijn deur.
Ik ga die afstand niet afleggen met het risico een freak voor me te krijgen waar ik binnen de 5 minuten van af wil. Dus als hij mij in levende lijve wou aanschouwen, mocht hij tot in Gent sjezen. Wat hij 'met alle plezier' deed. Oohhhh.....

Hij was mooi op tijd (een half uur te vroeg bleek later...) op de afgesproken plek en heeft me (na eerst even bang te zijn geweest dat ik het schepsel was dat stond te wachten toen hij uit de parkeergarage kwam) meteen herkend.

Ik weet na gisteren hoe venten zich voelen met een vrouw tegenover hen die alleen maar wat blaadjes sla heen en weer schuift op haar bord.
Pfff.

Een voorgerecht was al niet van doen.
Zijn hoofdgerecht heeft hij niet helemaal opgegeten.
't Mijne was al op tegen de tijd dat hij 5 frieten had ingeslikt.
Dessert??
Euh... een koffie graag.
Okeeee.
Even voor alle duidelijkheid.
Koffie is GEEN dessert. Ook niet als er slagroom op ligt en ze zeggen dat het dan een cappuccino is.
Echt niet!!!

Hij was na twee glazen wijn en twee pils al redelijk vrolijk.
Ha! Komt ervan als je niet eet!

Hij heeft 'zich ziek voelen' als verdediging aangebracht. Maar is wel tot na middernacht blijven zitten.
En wil mij terug zien.
Krijg sms-jes en mails en veel aandacht...

Goh.
Pffffff.
Hmmmm.
Weette wat?
Ik zal er een keer over nadenken.....

't Stinkt

2009-02-01T10:16:00.002+01:00

Gisteren de resultaten van de fotocursus gekregen en heel blij vastgesteld dat ik ondanks mijn alles-behalve-super-eindwerk en onbestaande-photoshop-kennis-op-een-photoshop-examen de tweede ben op onze 15-koppige groep.
Moet ik nog zeggen dat ik héél content ben??

Jeuj!
Wave!
Hoera!
Yessssss!

En jaaahaaa, kom nu maar vertellen dat het maar een onnozel avondschool cursusken is.
En dat die punten er niet toe doen.
Dat kan mij absoluut niet schelen.
Heb dat goed gedaan.
Ben goe bezig.
Yay!
Een rondedans is aan de orde.
Er is zelfs iemand zot genoeg om één van mijn foto's op canvas te willen voor zijne living.
Ha!

Eigen stoef stinkt, maar ik heb hier een hele doos wasspelden, pakt er maar één. Of gaat op een ander lezen.

Heb weer motivatie om elke dinsdag voor een babysit te zorgen en daar 3.5 uur in de klas te gaan zitten.
En nu eindelijk wel wat photoshopkennis op te doen.

En ervan te dromen dat ik ooit misschien later een keer één foto ga kunnen maken waarmee ik halverwege deze meneer zijn hielen kom.

Pop!

2009-01-30T10:45:00.002+01:00

Een fijn verschijnsel in dating-land.
De Pop-up!
Een venstertje op je scherm waar heel leuke conversaties in tot stand komen.
Zomaar. Opeens.
Pop!
Goed tegen verveling.

Ziehier een mooi staaltje van zo'n superdeluxe conversatie:

Peter: Dag Sabine
Ik: Hey
Peter: Dag
Okeeeee, die wil me tonen dat hij alle mogelijke begroetingswoorden kent... een hobby gelijk een ander.
Ik: (niks dus..)

Peter: Sabine, woon je in Gent zelf stad?
Jeuj! Hij kan mijn naam onthouden!!
Ik : nee

Peter: mijn echte voornaam is MARC
Ik: ok...
Pfff....whatever....hmmm....zou die ook in drukletters op zijn paspoort staan??

Peter: Sabine, is Sabine je echte voornaam?
Nee. Ik heb een andere voornaam gekozen voor dit dwaze profiel om dan tegen de eerste de beste onnozelaar in dit venster te kunnen zeggen dat het eigenlijk mijn naam niet is! zucht...
Ik: ja

En dan komt de grootste zever:

"op je foto zie je er gevoelig en diepzinnig uit en dat bedoel ik als een compliment"
"je lijkt me niet het 'oppervlakkig mooie' meisje, je komt over als iemand met inhoud"

Geeuw....

"met welke mensen ga je graag om, mogen ze diepzinnig, gevoelig, teder zijn, moeten ze knap zijn?"

Ahaaaa! Now we're getting there! Hij die nen helen tijd zaagt over mijn foto maar er zelf geen geplaatst heeft, weet wel waarom...

Peter/Marc:"...een man moet voor jou ook knap zijn, dat is natuurlijk wel te begrijpen.."
Ik: Jij bent anders ook wel afgegaan op mijn foto..

Peter/Marc/whatever: maar Sabine (mijn naam! mijn naam!) wel om een andere reden, ik dacht juist dat is een diepzinnig (here we go again...) gevoelig iemand, zo iemand bekijkt het anders, ik aanzie je als gevoelig niet in de eerste plaats als mooi wat je wel bent
Ik: en mocht ik vreselijk lelijk zijn zou je dat ook allemaal zien? Ik denk het niet.

POP!
Wegklikken dat venster.
En waarom dat gepop nu goed is tegen verveling?

Omdat je héél vlug iets anders zoekt om te doen.

Daarom.

Changement de décor

2009-01-29T12:43:00.002+01:00

De kinderen zouden in de krokusvakantie naar Hem en Trezebees gaan. Als compensatie voor het 'geen-tijd-hebben' met Kerst en Nieuwjaar.
Alleen op't vliegtuig, is ook niet de eerste keer.
Maar ze wouden niet.
Alleen vliegen.
Gaan misschien ook niet, maar dat zeggen ze niet zo plataf.
Nog niet.

Na veel gezaag werd het grote plan veranderd.
Hij en Trezebees zouden naar België komen. En van hieruit 'iets met de kinderen doen'.
Waarschijnlijk liefst iets waarbij ze hen zo vroeg mogelijk in bed kunnen stoppen en zelf zo laat mogelijk opstaan.
Of zoiets.

Zondag kwamen de kinderen na de obligate-5-minuten-skype huppelend naar beneden.
Changement de décor.
Hij komt naar België, om dan met hen terug te vliegen en doet hetzelfde als ze naar huis komen. Of zoals hij het zo mooi in zijn mail verwoordt: hij zal 'de kinderen begeleiden op de heen- en terugvlucht'.
Aaaaaaaaaah.
Zóóó schoon gezegd.
Maar hij kon het altijd al goed uitleggen.
Eén van zijn talenten.

Waarom Hij dat doet?
Omdat Trezebees wil gaan skiën tjiens. Ze gaan naar de bergen.
Uh-huh.
Met twee kinderen die nul-komma-niks van aangepaste kledij hebben.
Tenzij Hij denkt dat ze nog in die spullen van 3 jaar geleden kunnen.
Of Hij vergeten is dat het klimaat in België een ietsiepietsie klein beetje anders is. Zou best kunnen.
Is namelijk nog één van zijn talenten.
Dat vergeten.

Ik ben benieuwd hoeveel keer 'het grote plan' nog gaat wijzigen.
En zal blij zijn als het maart is.

One

2009-01-25T10:22:00.004+01:00

Ik ben woensdag na tot 12 uur met vrienden te hebben gechat nog een keer op de datingsite gaan kijken. En zag dat er iemand die me al had gemaild nog online was.
Dus heeft die vent mijne zatte zever over zijn kop gekregen. Tot een uur of 2.
Want in de fles wijn die ik had open gedaan om er één glas uit te drinken, bleef nog net één glas over.

Hij kon er nog mee lachen ook.
Of deed alsof, maar die vraag laten we aan ons voorbij gaan, wegens niet belangrijk.
Hij wou wel eens een 'zotte doos' in het echt zien. Dat die zotte doos op dat moment eerder een zatte doos was, steken we ook in de niet-belangrijk-doos.
Dus hebben we vrijdagavond in Gent afgesproken.

En ik blij.
Dát zou nogal een keer een sappig date-verhaal worden om hier te gaan neertokkelen. Eindelijk iets plezant en interessants op mijn blog!
Hahaaa!
Ge zou die statistieken hier nogal ne keer zien exploderen.
Whoe-hoe!!

Maar dat valt vies tegen.
Héél vies.

Ok, hij heeft een afwijking naar links.
Loopt nooit aan je rechterkant.
Zijn lach is niet helemaal wat je ervan zou verwachten.
Maar dat hoor je na een paar uur niet meer.
En ja, hij belt midden in de nacht een vriendin van mij die sms't gewoon op om te laten weten dat hij lol heeft.
Och. Er is wel meer nodig om mijn vriendinnen van hun stuk te krijgen.

Verder niks.
He-le-maal niks waaruit je een grappig blogstukje zou kunnen halen.
Zelfs niet na er een dag over na te denken.
Nul-komma-niks.

't Was leuk. Hij heeft getrakteerd. Ik heb gelachen.

NEXT!

Yay! Wave! Hoera!

2009-01-23T17:36:00.002+01:00

't Is vrij-hij-hij-dag!

En neen, ik heb deze week niet gewerkt. Maar dat wil niet zeggen dat ik geen recht heb om blij te zijn met het feit dat het vrijdag is.
Want op vrijdag begint ook voor niet werkenden het weekend.
En als dat dan ook nog een keer een kinderloos weekend is, ben ik dubbel blij!

Deze voormiddag op school gaan helpen.
Daarna gaan lunchen.
Straks op stap in Gent.
Morgen naar de sauna.
En 's avonds nog maar een keer op stap in Gent.

En zondag compleet afgepeigerd de kinderen bij Oma en Opa gaan afhalen.
Maar dat geeft niet.

Want dan is er de werkweek waarin ik kan uitrusten.

To date or not to date

2009-01-19T17:17:00.003+01:00

Na heel veel 'alé, doet dat nu gewoon!!' en 'zijt zo geen flauwe bees' van mijn vriendinnen, waarvan ik me ondertussen afvraag wáárom ik ze ook weer ooit tot die categorie ben beginnen rekenen, heb ik het gedaan.

Uit verveling vooral.
En omdat ik nu toch mijn spiksplinternieuwe laptop heb.

Mij op een datingsite gezwierd.

Of ik reacties krijg?
Lol
Iedereen die halfweg vrouwelijk is, krijgt daar reacties.
Meestal van't soort dat ge niet wilt.

Ik krijg raadseltjes.
Uh-huh!
Zo van die stukjes waar ze letters hebben weggelaten, of op een andere plaats in het woord gezet om u in de war te brengen. En om het nog wat moeilijker te maken, hélemaal zonder leestekens.
Maar ik heb ze door! Ze gebruiken dat gewoon als intelligentietest. Want om dat te kunnen ontcijferen en er dan nog een inhoud uit te halen, moet je gewoon hoogbegaafd zijn.

Dus Fonz de Spons, heb een beetje geduld.
Ik zal écht wel antwoorden hoor.
Écht wel. Uh-huh.

Maar als ik klaar ben met ontcijferen, moet ik mijn bericht òòk nog in de code vertalen voor ik het kan versturen...

Pfffff.

2009-01-15T13:54:00.002+01:00

Ik heb het gehad.
Smijt de handdoek in de ring.
Geef het op.
Heb geen zin meer.
't Is gewoon genoeg geweest met dat minimalisme.
Veel te moeilijk.

Zal er vijf kiezen uit de foto's die ik heb en al ben ik er niet 100% content mee, ik heb deze week slechtere foto's gezien in de les. En buizen doen we in die opleiding nooit, of 't moet al heel erg zijn.

Zal als ik wat meer tijd en weer goesting heb, wel nog opnieuw proberen. Omdat het dan niet 'moet'.

Waarom dat stom liedje daar nu bijstaat, weet ik niet. Ik krijg het er niet af en heb eigenlijk geen goesting om nog verder te prutsen.
Zet uw geluid af. Dan hebt ge daar geen last van.

UPS

2009-01-14T10:10:00.003+01:00

Morgen blijf ik de godganse dag thuis.
De kinderen blijven in de naschoolse opvang.
Er worden geen boodschappen gedaan.
En het haar in mijn ogen mag ook nog effe blijven hangen. Misschien zelfs lang genoeg tot ik er een speldje in kan steken.

Want volgens de site van UPS komen ze morgen met mijn spilsplinternieuwe laptop.
Ergen tussen 9 en 19 u.
Specifieker kunnen ze niet zijn.
Tsss. Sissies.

Dus zal ik zitten wachten.
En wachten.
En in sneltempo naar de wc spurten.
Zorgen dat de muziek niet te luid staat, zodat ik mijn bel zeker hoor.
Mijn oprit verwachtingsvol in de gaten houden.
Rechtspringen bij elk geluid van een naderend voertuig.

Tot vijf voor zeven waarschijnlijk.

Illusie

2009-01-10T22:15:00.002+01:00

Mijn ex-schoonmoeder heeft nog steeds de illusie dat ze toch beter af zou zijn geweest met een dochter.
Want met die zoons van haar kon ze niet gaan shoppen.
Huh.

Er zijn gigántisch veel redenen waarom ze beter af geweest zou zijn zonder die zoons van haar.
En ik zou die hier nu allemaal kunnen opsommen.
Maar dan wordt het hier nóg saaier dan gewoonlijk en dan zoude in slaap kunnen vallen en dat gun ik ulle niet.
(U gewoon steendood vervelen geeft mij namelijk meer voldoening.)

Bon.
Een dochter om mee te gaan shoppen?
ROFL!
Wie gelooft er daar nu nog in?

Een moeder gaat niet met haar dochters shoppen.
Nee-heee.
Zíj gaan met de moeder shoppen.

En zelfs dat klopt technisch gezien niet helemaal.
Ze gaan - als ge het helemaal correct wilt bekijken- met de bankkaart, Visa, Amex of whatever-kaart die met de moeder meekomt shoppen.
Zolang de kassa er maar 'ping' tegen zegt.
Cash doet 't em ook wel.

En er worden enkel spullen voor de dochters gekocht.
Tenzij de moeder er in slaagt om op minder dan 5 minuten tijd een kledingstuk te passen, naar de kassa te spurten en een bimbo uit de weg te duwen, om zich dan triomfantelijk zwaaiend met het kassaticket in de linker- en het plastiekenen zakje in de rechterhand een weg naar de uitgang te banen.

Kan niet zegt u???
Hah!
Ge had vandaag in den Inno in Gent moeten zijn.

Pfffff.

2009-01-08T11:04:00.004+01:00

Zucht.

Het minimalisme is nog steeds zeer minimaal en 't zal nog wel een aantal foto's duren eer ik er een paar heb waar ik halfweg tevreden van zal zijn.
Wil eigenlijk graag kale-takken-met-stralend-blauwe-lucht-als-achtergrond-foto's maken. En zit dus te wachten tot die stomme mist het hier afbolt en de zon er een keer wil doorkomen.

Ondertussen moet ik uit mijn foto's die ik deze module gemaakt heb ook nog de vijf 'beste' kiezen en laten afdrukken.
Kwestie van op het examen te tonen dat ik mijn foto's ook zelf goed kan beoordelen.
Lol.

Dit zijn de keuzemogelijkheden:

Ge moogt allemaal helpen kiezen, want het feit dat ge hier komt lezen, wil zeggen dat ge toch niks beters te doen hebt.

Simpel

2009-01-05T15:12:00.003+01:00

Ik had het gevonden.
Het licht gezien.
Bijna eureka geroepen.

Want ik wist na een goddelijke ingeving opeens welk thema ik voor mijn examenopdracht zou nemen.
Minimalisme.
Ta-daaaaah.
Simplisme.
Yay.

Of toch niet.
Simpel van geest moette zijn om te denken dat het makkelijk is om een foto-met-praktisch-niets-op interessant te maken.
Héél simpel.
Het feit dat een medecursiste u er op moet wijzen dat ge nog juistgeteld één week hebt om vijf foto's te produceren én te laten printen, zorgt ervoor dat uw simpel-van-geest-heid nog een ietsiepietsie minimalistisch klein beetje wordt uitvergroot.
Oeps.

Ik realiseer me nu uiteraard dat ik die goddelijke ingeving alleen gekregen heb, omdat ik een afvallige ongelovige ben, die dezelfde-ongeloof-leer aan haar kinders verkondigt.

Maar ik ben niet alleen simpel en ongelovig.
Ik ben ook koppig.
En zal niet toegeven dat ik het niet kan.
Nah.

Dus krijgt mijn camera de volgende dagen meer aandacht dan hij gewend is.

En zal dat op-zoek-gaan-naar-nieuw-werk toch nog effe moeten wachten.
Dju toch.
Niks aan te doen.

Ik herken overmacht als ik hem zie.

Aureool

2009-01-03T12:09:00.004+01:00

Ik heb sinds kort een aureooltje.
Eerlijk verdiend.
Uh-huh.

Mijn ex-schoonouders op de koffie gevraagd bij Jongste's verjaardag en ze laten blijven voor het avondeten.
Okeeee, ze hebben dan ook helpen opkramen, maar da's nog wel het minste.
Pff.

De kinderen op nieuwjaarsdag op tijd - wat een half mirakel is na veel te veel alcohol en veel te weinig slaap - bij hen afgezet. Mét cadeautjes - die eigenlijk door hem en Trezebees zouden moeten worden gekocht, maar gezien de kinderen dit jaar niks gekregen hebben, was die kans héél klein - voor iedereen.
Ook nog - met nen houten kop - sociaal gedaan en een glas - zonder alcohol, er zat nog genoeg in mijn lijf - meegedronken.
En 's avonds terug gaan ophalen, zodat zij niet meer hoefden te rijden.

Dat verdient geen aureooltje???
Duh-huh!
Gij kent mijn ex-schoonfamilie niet!

En ik precies ook niet meer.
Moet nog wennen aan het feit dat ik opeens een goeiken ben.
Denk altijd dat ze vanachter de deur zullen komen en 'GEFO-OOOOO-OPT!!!' gillen.

Ik houd uit voorzorg mijn aureooltje toch maar goed vast.
Want 't is een mooi.

2009

2009-01-02T12:20:00.003+01:00

Wél nog doen:

om middernacht na ettelijke glazen wijn gierend van het lachen op een halfbevroren trampoline staan springen
werk zoeken mét een laptop
tot 11 uur in mijn bed blijven liggen
de kinderen bij Oma en Opa laten logeren
verzoeken-van-'vrienden'-van-25-jaar-geleden op fb negeren
foto's maken
eindelijk met photoshop leren werken
dat dan eerst wel aanschaffen
op de lappen gaan met Me-non
meekwelen met Natalia

Niet meer doen:

overuren kloppen tegen de sterren op
mijn dag laten vergallen door hem en Trezebees
de kinderen volstoppen met valium (eentje per dag is écht genoeg)
aan nen vent proberen uitleggen hoe ik in mekaar zit
te veel geld uitgeven
zeggen dat ik ga sporten
thuis blijven op een zaterdagavond als de kinderen er niet zijn
me voornemen om gezonder te eten
denken dat ik wél een goei huisvrouw zou kunnen zijn als ik er maar een beetje moeite voor deed
doen alsof ik òòk naar StuBru luister (du-huh!! ik kweel mee met Natalia!)

Blogvulsel

2008-12-30T10:54:00.003+01:00

Geen zin, geen inspiratie, wel tijd, maar die besteed ik aan andere dingen, geen echt excuus...

Maar ge krijgt fotookens.
Is ook al lang geleden.

Heb mijn camera gisteren van onder het stof gehaald en geprutst.
'Kies een kleur' is het thema. En ik moet -oh-wat-zijn-we-nu-verwonderd- weer speciaal doen en kies in plaats van het makkelijke rood of blauw paars.
Waarom??
Dat weet ik toch zelf niet jong.

Maar dit zijn de eerste resultaten.

Typen zonder

2008-12-28T10:46:00.002+01:00

Het nadeel van erkelooooos zijn is dat ik mijn laptop terug moet geven aan mijn erk.
En dat de kinderen de vaste pc boven niet meer lossen.
Toeme toch.

Dus ofel moet ik rap erk zien te vinden aarbij ik een laptop krijg, ofel moet ik er toch maar zelf enen aanschaffen.
Eentje aarbij de el erkt.

Ge eet niet hoe lastig dat dat is. Een niet erkende.
Zeker als er drie 's in u achtoord staan.
Of als ge op het ilt surfen.
Of hoezeer ge die mist, bij het typen van blogstukjes of tijdens onnozel gechat.
Nóg lastiger ordt het bij het chatten met een halve fles ijn in u vingers.
Gegarandeerde hilariteit aan de andere kant.

Zou een mailtje kunnen sturen naar Dell.
Met de vraag mij een laptop te leveren aar de erkt.
Vrees alleen dat ik ventjes met itte jassen in de plaats zou krijgen.
Allemaal omille van die stoeme .

Dju toch.

Antwoord

2008-12-22T18:31:00.003+01:00

Ik heb vandaag een antwoord gekregen op mijn vraag.

Omdat een job waar je af en toe een afschuwelijke-shit-dag hebt, nog altijd beter is dan geen job.
Daarom.

Had ik daar nu maar aan gedacht.
Dan had ik nu misschien niet op zoek moeten gaan naar een andere job-om-af-en-toe-een-shitdag te hebben.

Het lot wordt niet graag getart, ziet u.
Zeker als je enkel in het bezit bent van een tijdelijk contract.
En het bedrijf moet besparen.

Met de super-positieve evaluatie en de belofte-dat-ik-als-eerste-op-de-lijst-sta-om-terug-te-keren ben ik niks aan de kassa van den delijs. Zijn trouwens niet echt handig om in uw sjakosj mee rond te zeulen.

Bon.
Morgen nog een dag en in januari nog één en dan zien we wel weer.

Eerst de feestdagen.
En de pakjes.
Veeeeel mo-hoo-hoooie kadoos.
Want arme ik ben werkelooo-hoo-hooos.

(Ge moet altijd het positieve in een situatie vinden hé!)

Vandaag

2008-12-21T11:18:00.003+01:00

Met een tas (of twee drie...) koffie mails sturen en chatten met vriendinnen. Vooral met men non dan...

Een uur of twee met mijn boek in bad liggen weken, zonder vijfendertig keer geërgerd naar de opengaande deur te kijken omdat er één in de arm/been/buik/schouder/whatever van de andere heeft genepen/gemept/geschopt/whatever.

Kijken of men non geantwoord heeft op mijn mail.

Nadenken over mijn foto-opdrachten-waar-ik-nu-heel-dringend-aan-moet-beginnen.

Misschien nog wel ergens tussen de kerstsfeer gaan lopen. Om inspiratie op te doen uiteraard...

Proberen om toch een paar foto's te produceren.

Kijken of er in de frigo tussen al de rommel ook nog iets eetbaars ligt.

En wat jammer nu.
Zo erg.
Zal ik toch wel geen tijd over hebben om die berg was weg te werken zeker.

Dju toch.

Vraag

2008-12-18T18:02:00.003+01:00

Ik heb mij vandaag ik-weet-niet-hoeveel keer afgevraagd waarom-in-godsnaam-en-ik-ben-niet-eens-gelovig ik ook weer wilde gaan werken.
En in welke vlaag van zinsverbijstering dat toen een goed idee leek.

Ik heb het antwoord nog steeds niet gevonden.

Die ene collega mag blij zijn dat ze vandaag verlof had. En morgen nog heeft.
Met een beetje geluk ben ik tegen maandag genoeg afgekoeld om mijn grieven op een beleefde manier op tafel te smijten.

Wat eigenlijk toch wel jammer is...

Ik een slecht karakter??
Waar haalt ge't??

Zoek

2008-12-14T11:13:00.003+01:00

Het is zoek.

Mijn gedacht over wat ik nu eigenlijk misschien zoek.
Of niet zoek.
Maar misschien zou moeten zoeken.
Of ook niet.

Zucht.

Moette weten dat ik tot een half jaar geleden niet zocht. En compleet content was met dat niet-zoeken. Had daar geen behoefte aan.
Alleen was dat buiten de vent gerekend die toen beslist heeft om mij te vinden.

En de enige zekerheid die me nu overblijft is dat -ook al had ik het niet zelf gezocht- dit niet was wat ik niet-zocht.
Dat en de twijfel.
Die knaagt aan het contentement over het niet-zoeken.

Ik weet niet of ik wil zoeken.
En al helemaal niet wàt ik dan wel zou zoeken.
Laat staan waar.

Weet wel heel goed wat ik níet wil zoeken, maar geef toe, daarnaar op zoek gaan zou pas onnozel zijn.

Tenzij ik op voorhand zou weten dat hetgene-ik-wel-zou-willen-zoeken ernaast zou staan.
Dàt zou de zoektocht vergemakkelijken.
Vooropgesteld dat ik dan tenminste weet langs welke kant van hetgene-ik-niet-zoek het staat natuurlijk. Liefst met duidelijke links-rechts instructies als't effe kan. Kwestie van vergissingen uit te sluiten.

Pfff.
Zoeken.
Het is zo mijn ding niet.

Ontsierd

2008-12-10T20:34:00.004+01:00

Ik had ze al gevoeld toen 's morgens de wekker veel te vroeg naar mijn goesting lawaai begon te maken.
Toen was't nog maar een kleine tinteling.

Effe dacht ik -ongeloofelijk naief- dat ik in de voormiddag nog op een rappeke tot bij de apotheek zou geraken. Maar 't was twee uur voor ik het wist en toen stond ze er al in volle glorie te pronken.

Op mijn onderlip.

Die ambetante dikke koorstblaar.

Telefoon

2008-12-09T19:30:00.002+01:00

Consulente of zoals 't nu heet 'consultant' (same shit different name) zijnde, mag ik ontelbare keren per dag den telefon opnemen.

Met aan de andere kant van de lijn uitzendkrachten, den vakbond, de mama van den uitzendkracht-die-niet-uit-zijn-bed-kan-wegens-een-kater, de papa van 't-meisken-wiens-brommer-niet-rijdt, de vrouw van den uitzendkracht-die-half-dood-in-zijn-bed-ligt-maar-wel-nog-op-stap-kan-gaan of de teamleader om te vragen waar de boven vermelde brave menschen uithangen.

Die gesprekken beginnen dan meestal met 'Is't bij den interim??'
En vervolgens 'Ja maar welken interim zijde gij???' (En neen, het feit dat ze zelf gebeld hebben maakt dit géén domme vraag! Hoe komde erbij!?!)
Om dan verder te gaan met 'Madam. Het is voor't volgende.'

Mijn probleem?

Mochten ze hierna nu nog uitleggen wat het 'volgende' dan wel is, zou ik blij zijn. Maar meestal moet ik eerst een hele litanie aanhoren voor ik te weten kom wat ze willen.
En ik heb daar niet de tijd, noch het geduld voor.

Dus als ge de volgende keer naar 'den interim' belt. Zegt gewoon direct wat ge wilt.
Met zo weinig mogelijk woorden.

Is uwe vent ziek?
Ok dan.
Ik hoef niet alle details van de voorbije nacht in uw toilet.
Ik weet toch dat hij gewoon geen goesting heeft om te komen werken.

Start uwen brommer niet?
Het kan mij niet schelen welk kabelken ge nodig hebt en hoe lang de garage daar op moet wachten.
En ik hoef vooral niet te weten hoeveel dat gaat kosten, want NEEEEE ik bepaal uw loon niet!

Kort en bondig is de boodschap.
Want ook al denkte dat ik daar achter mijne bureau niks te doen heb, als uw contract gemaakt, uw maaltijdcheques uitgedeeld en uw ziektebriefkens verwerkt zijn, dat is niet zo.

Écht niet.

De consultants in Vlaanderen zullen u dankbaar zijn.
Maakt er voor mijn part uw kerstcadeau van.
Of uw goed voornemen voor 2009.

Crash

2008-12-06T09:48:00.003+01:00

Tweede week op't kantoor in de fabriek.
Blij dat ze gedaan is.
En dat de derde pas overmorgen begint.

Of ik last heb van stress? Neuh zenne.
Of er veel te veel werk is? Neuh zenne.
Of't allemaal wel lukt? Neuh.

Donderdag en vrijdag was de enige collega die weet hoe het daar eigenlijk zit met verlof.
En is deze die er wel nog was gecrasht.
Diene ene gast van de MUG zag er yummie uit. Alé, toch zijne rug. Zijn gezicht was uiteraard gericht naar de op-de-grond-gedrapeerde collega. Die zo zot was dat toen ze eindelijk weer bij bewustzijn was, ze nog achter haren laptop wou kruipen, wegens 'nog veeeeel te doen'. Hebben als commentaar gekregen dat wij zeker nogal goed moeten verdienen, want dat de gasten van de MUG zoiets nog niet veel gezien hadden.
Huh.
We hebben ze rap uit hun dromen geschopt.
Wij worden gewoon geselecteerd op 'goe zot zijn' en vooral op dat voor weinig geld willen doen.

Vrijdagvoormiddag het kot daar alleen recht gehouden en 's namiddags vooral de slappe lach gehad met de twee collega's die ze mij ter versterking gestuurd hadden, maar het bedrijf nog minder kennen dan ik.
Maandag komt de ik-weet-het-wel-collega gelukkig terug.
En zal ze al mijne rommel moeten opkuisen.

En of ik daar nu wakker van lig?
Neuh.

Of toch niet zo heel lang, want ben veel te moe.

This sucks

2008-11-29T12:26:00.003+01:00

Een kinderloos weekend.
Vol met plannen.
Feesten.
Yay!

Of toch niet.

Want mijn lichaam heeft anders beslist.
Vindt dat ik beter thuis in mijne zetel of bed blijf. Heeft geen zin in feesten, ambiance en veel te laat gaan slapen.
Zegt dat ik moet rusten.

Meestal luister ik daar niet naar.
Roep dat het de pot op kan en dat pijnstillers voor iets uitgevonden zijn.
Maar morgen wordt Jongste 8. Zit mijn huis vol volk. En kan dat kind een prikkelbare, ambetante, doodvermoeide moeder wel missen.
Slingers en taart en cadeautjes wil ze.

Dus slik ik mijn frustratie en coleire in.
Want af en toe wint mijn moederinstinct.

Bweurk

2008-11-26T08:57:00.003+01:00

Niks te vertellen.
Alleen gezaag.

Over't werk.
Over de kinderen.
Over 't weer.
Over het gebrek aan inspiratie.

Heb er weer effe genoeg van.
Moet de hele dag met een lach op mijn gezicht geplamuurd po-hoo-hoooo-sitief blijven.
Heb geen fut meer om dat hier ook nog effe te doen.
En zie niet in waarom dat zou moeten.

Weekend

2008-11-22T09:06:00.003+01:00

Met de laptop van't werk in de zetel.
Overgeplaatst worden naar een inhouse-kantoor heeft zo zijn voordelen. Ook al is't een oud carriot, het doet wat het moet doen.
Nu toch. Met dank aan mijn IT-hulplijn ;-)

Boodschappen gedaan, want deze avond is't hier kookclub. Weliswaar in een uitgedunde versie, maar 't zal toch smaken.

Morgen met de kinderen naar de cinema.
High School Musical 3. Ben ik weer voor een dag of twee de beste mama van de hele wereld.
Of in ieder geval toch tot dat ik hen weer onder hun voeten geef. Wat meestal geen twee dagen later is, maar we blijven positief denken.

En maandag starten op de nieuwe plek.
Maar dat is nog ver weg...

Moe

2008-11-20T15:23:00.003+01:00

Ik ben moe.
Dus heb ik vandaag geslapen.

En wat op de pc geprutst.
Onnozele spellekens gespeeld.
En weer geslapen.

Om me daarna naar den delhijs te slepen. Kwestie dat die twee van mij hier niet naar de jeugdbescherming stappen, met als mededeling dat ze niet op tijd en stond gevoederd werden.

En dat was het dan.
Anders niks.

't Is van doen.
Dat slapen.

Loemp - Part II

2008-11-19T08:52:00.003+01:00

Mijn vriendin (Ikke niet. Zij. Uh-huh.) verdient deze keer een prijs. Nen sjieken prijs. Voor het overtreffen van haar eerdere loempigheid.

Haar bankkaart-die-ze-op-de-Kouter-had-achtergelaten werd via haar oud kantoor waar ze nog aan gelinkt is van in den tijd voordat ze naar het buitenland vertrok, naar het filiaal van haar bank dichter bij huis gestuurd.
Waar ze deze gisteren heeft opgehaald.

Om in het voorbijgaan aan de self-bank nog even wat cash af te halen.

En een paar uur later in een winkel in Gent tot de vaststelling te komen dat de kaart alweer niet meer in haar portefeuille zat.
Maar in de selfbank-automaat.
Van de bank waar ze die kaart twee minuten voordien aan het loket had opgehaald.

Oeps.

Ze vraagt zich nu wel af of de man aan het loket in staat zou zijn zijne lach in te houden als ze die kaart vandaag gaat ophalen.

Ze zal het jullie laten weten.

Update: de mens heeft niet gelachen. Hij wou misschien wel, maar heeft zich serieus gehouden. (zegt mijn vriendin...)

Feesboek

2008-11-16T12:52:00.002+01:00

Zag er zo het nut niet van. Had geen zin om een profiel te gaan aanmaken. Wist niet waar ik de tijd vandaan zou halen om daar nog in te stoppen.

Het profiel is er na aandringen van een vriendin - alé-jong-zaagt-zo-nie-en-doet-da-gewoon! toch gekomen.
De tijd is gehaald uit het huishouden-dat-ik-sowieso-al-links-laat-liggen.

Mijn voordeel bij feesboek is dat ik veel vriendinnen uit mijn expattijd terug gevonden heb. Wist ik veel waar die zaten.
Nu weet ik 't wel.
Ver weg.

Maar gelukkig niet allemaal.
Want er zijn ook Hollandse die terug naar huis zijn gegaan. En dàt is niet ver. Heb je niet eens een vliegtuig voor nodig. Die mag nu in plaats van hier op mijn blog te lurken haar mening rechttuit op't internet gooien.
En hopelijk héél binnenkort samen met mij een fles wijn ledigen.
Of twee.
We hebben veel te vertellen ;-)

En verder?
Verder heb ik er gewoon lol mee.
Ga niet op zoek naar lang-uit-het-oog-verloren-klasgenoten-waar-ik-toch-geen-contact-mee-wil. Hoef niet zonodig opeens super-sociaal te gaan doen.
Heb geen ambities om mijn 'vriendenlijst' tot 150 te laten aangroeien.
Vul dwaze kwissen in.
Smijt cadeautjes onder andermans kerstboom.

En neem vooral de hele reutemeteut niet te serieus.

Changement de décor

2008-11-13T17:55:00.002+01:00

Ik behoor in het grote geheel van het bedrijf waarbij ik werk tot het kleinere geheel van de flex-pool.
Flex als in "flexibel".

Ik moet dringend met die yoga starten.
Héél dringend.
Had toen ik besliste om dit te gaan doen niet door dat ik zó plooibaar zou moeten zijn. Maar toen liep de economie ook nog ietwat beter...

Zucht.

Deze morgen op kantoor een telefoontje gekregen van de flex-pool-coördinator of ik vandaag nog kon langskomen om 'verdere opportuniteiten' te bespreken.
En we zagen de bui al hangen. Geen kat op kantoor die geloofde dat ze zich nu zouden bezig houden met wat ik eventueel in februari zou moeten doen.
Bon.
Ik moet na twee weken op dit kantoor alwéér verkassen. Terug naar een inhouse-kantoor.
Alé vooruit.

De collega's van nu niet blij, want er komt blijkbaar geen vervanging. Ze moeten het zelf doen. Allemaal omwille van besparingen. Het gaat niet goed in den interimsector. Helemaal niet goed.

En ik?
Ik sta niet te springen van contentement, maar ben al blij dat ze voor mij nog altijd een andere plaats hebben. En geloof ook dat ze mij op die plaats zouden gelaten hebben als het budget het toeliet.

En het goede nieuws is dat deze opdracht tot juni zou moeten duren.
ROFL

Loemp

2008-11-12T08:44:00.002+01:00

Een voorbeeldje in het grote-hoe-loemp-kan-een-mens-zijn-verhaal.

Op zaterdag gaan shoppen in Gent.
Uw auto parkeren in de enige parkeergarage waar je alleen met cash geld kan betalen, wat u nooit bij zich hebt. Terug moeten keren naar de Kouter, vermits zich daar de dichtbijzijnde geld-afhaal-faciliteit bevindt.
Uw bankkaart in den automaat laten zitten. En buiten zijn voor dat ding de kans heeft op te beginnen piepen van verontwaardiging.
Kan bij iedereen voorvallen.
Maar geen vier keer.
En al zeker geen vier keer in dezelfden stommen automaat.
U bent gewaarschuwd, geld afhalen op de Kouter in Gent is geen goed idee.

Op maandag naar de Makro gaan op zoek naar een verjaardagscadeau voor uw moeder. Zorgen dat je thuis op tijd vertrekt, wegens nog de kinderen moeten gaan ophalen ook. Onderweg vloeken over het slechte weer. En op de parking tot de vaststelling komen dat je, naast je ingeslikte bankkaart, ook geen Makro-kaart meehebt. Want die ligt ergens 'veilig' weggeborgen in een schuif. Twee exemplaren zelfs. Kwestie van ze niet kwijt te spelen.

Ook nog op maandag bij de uitvoering van plan B voor het cadeau de garage uitrijden nog voor uw super-deluxe-automatische-poort de kans heeft gehad om zich uit de voeten te maken.
Eén kapotte auto-antenne en een bluts in de poort als gevolg.

Oh en natúúrlijk gaat dit niet over mij.
Du-huh.
Gaat over een vriendin.
Mmm-hmm.
Wiens naam ik hier uiterààrd niet ga bekend maken.

Ze zal met haar gedachten elders gezeten hebben...

Uitleg

2008-11-09T12:06:00.005+01:00

Ik heb een vraag. En zoek een uitleg.
Een antwoord op het waarom.

Welke waarom?
Den dezen.

Waarom krijg ik in een weekend met 5 (vijf!!) vrije dagen enkel uitnodigingen om iets te doen op die ene dag dat ik al iets gepland heb??
Hmmmmm????

En kom nu niet met de dwaze uitleg dat mijn vrienden wisten dat ik die dag niet kon en me juist daarom meevragen.
Duh-huh.

Zoooooo triestig is het hier nu ook weer niet gesteld.
Nét niet.
;-)

Not-so-super-papa

2008-11-07T17:21:00.004+01:00

Gisterenavond aan tafel de pieren uit de kinderen hunne neus getrokken.
Ze hadden nog helemaal niks van hem en Trezebees verteld. En ik moet 't niet allemaal horen, maar niks is toch maar ééééél weinig.

Blijkt dat hij zelfs nu meer aandacht voor Trezebees had dan voor hen. Dat ze bij wandelingen altijd met z'n tweeën achteraan bleven. (ooooooh.....romantisch!!)
Dat hij zijn best gedaan heeft om hen onder hun voeten te geven.
Oudste heeft te horen gekregen dat het moest gedaan zijn met elke dag chips te eten en alleen frisdrank te drinken (het arme kind krijgt begot maximum één keer per week een half bekertje Fanta...), want dat ze 'te dik' is.
Ze mochten zich niet vuil maken (ah neen, want anders zou blijken dat ze idd meer kledij nodig hadden! LOL).
Hij was nog veel strenger en veeleisender dan ik ben (en volgens vriendinnen ben ik al de moeite...).
En tijd om een keer met hen te spelen had hij ook al niet.
Niks nieuws onder de zon dus.
Of zoals Jongste 't zegt "Papa is helemaal juist hetzelfde als Pepe."

Dat hij in december niet komt, vinden ze niet erg.
En in het krokusverlof nog een keer alleen het vliegtuig nemen om tot bij hen te gaan, zien ze niet zitten. Beginnen spontaan én absoluut synchroon traantjes te plengen. Daar hebben ze lang op geoefend, maar ze doen het sùùùpergoed.

Maar wat ik bizar vind aan de hele tralala, is dat hij er zelfs niet in slaagt om 5 dagen per jaar de ik-ben-de-beste-super-symphatieke-en-verwen-jullie-rot-papa te spelen.
Alé. Geef toe.
Zo moeilijk is dat anders toch niet?
Cadeautjes meebrengen. Laat mogen opblijven. Een keer iets extra van snoepjes. Niet kwaad worden. Niet zagen over onbenulligheden. Beetje spelen.

Misschien moet ik hem een keer een handleiding bezorgen?
Dat zou misschien helpen.
Of zou gewoon wat tips geven al voldoende zijn?

Of...

Misschien is hij gewoon bang dat de kinderen dan meer bij hem zouden willen komen?
lol

Lieve

2008-11-05T11:27:00.004+01:00

Lieve Lieve.
Ik ben ontgoocheld. Echt waar.

Zaterdagavond hadden gij en uwe Nic-met-hoed-want-'t-was-koud-en-zonder-haar-waarschijnlijk-nog-vele-kouder ons zo mooi welkom geheten in't restaurant waar wij binnen en jullie buiten gingen. Ge hebt zowaar de deur voor mij open gehouden.
We mochten jullie plaats innemen. Naast de verwarming. Maar vooral weg van de deur.

Mijn gezelschap heeft zich op de stoel van uwen Nic gezet. Omdat ze dat ne knappen vind. Ik eerlijk gezegd niet zo, maar nen sympathieken is't zeker! Absoluut!
Ik heb op uwen stoel gezeten. En gehoopt. Maar duidelijk tevergeefs.
De kruimels van jullie kroepoek en brood hebben we gekregen. En de druppel gemorste kerrie-saus. (Was die trouwens lekker? Zo na één druppel was dat niet zo duidelijk...)

Maar ik... ik had liever wat anders gekregen.
Eén klein, ietsiepietsie mini kruimeltje van uw talent en inspiratie. Met een hééééél kleintje zou ik al zoooo content geweest zijn.
Ge hebt er toch meer dan genoeg? Moogt er zelfs mee op den televies komen showen.

Dàt hoef ik niet. Al kreeg ik nen helen boterham van uw talent. Echt niet. Ge moet dus niet eens bang zijn dat ik concurentie zou worden. Kom nog niet tot aan uw hielen. En zo'n kruimeltje of zelfs een heel brood zou daar nog niet voldoende voor zijn.
Gewoon niet meer mijn hoofd moeten breken over wat-ik-nu-weer-zou-kunnen-fotograferen-voor-de-cursus. En veel belangrijker. Hoe?? Want wat er op staat doet het uiteindelijk niet. 't Is de manier waarop.

En nu zijn we woensdag. Ge kunt dus niet zeggen dat ik niet geduldig gewacht heb.
Maar weette hoeveel foto's ik sindsdien al heb gemaakt?
Nul-komma-nul. Geen enkele.
Omdat mijn inspiratie op is. Weg. Foetsie.
En eigenlijk heb ik die wel nodig om een thema voor mijn eindwerk uit mijn mouw te schudden.

Dat ge geen kruimeltje aan mij gegeven hebt, dàt kan ik nog begrijpen. Als elke pseudo-fotografe-trien daarom komt vragen, hebt gij binnen de kortste keren alleen nog droge beschuiten over.
Maar dat ge het mini-beetje talent en inspiratie dat ik wél had in't voorbijgaan meegenomen hebt, dàt .... dàt vind ik nu echt te ver gaan.
Dus gelieve het terug te geven.

Vandaag nog als't kan.

Alstubelieft.

Two down

2008-11-04T17:50:00.002+01:00

Eerste werkweek in't nieuwe kantoor.

Werd gisteren even afwachtend begroet, onder het motto 'wat hebben ze ons nu weer gestuurd'. Tot mijn directe collega opmerkte dat ik ziek was. "En gij komt toch? Yay! 't Is een echte!"

Super kantoor. Heel toffe collega's. En al na een halve dag had de consulente wiens unit ik kom versterken, maar een half woord meer nodig om te weten wat ik wou. Op 5 minuten de vakantieperiode fijn verdeeld. Ik was al supercontent dat ze op mij heeft gewacht om dit te regelen.

Blijkt vandaag dat de kinderen van de dienstencheques-consulente bij die van mij op school zitten. Dat mijn bazin vorige week haar expat-zus gaan bezoeken is en mijn vriendin en vroeger huis heeft gezien. Zal dus nog moeten opletten met wat ik uitkraam...

Als verrassing vandaag gehoord dat ik niet tot eind januari, maar tot eind februari geacht wordt daar te blijven.

De dees ziet het zitten.

Two down, lots to go.

Alé dan...

2008-11-02T09:10:00.003+01:00

Gisterenavond gaan eten en naar Loft gaan kijken. Ik vind 'em goed. Maar gaat zelf kijken en maakt er uw eigen gedacht van zou ik zo zeggen...
Daarna nog op café gezeten.
Veel te laat in mijn bed en veel te vroeg wakker.

En morgen weer werken.

Maar volgend weekend...
Volgend weekend ben ik weer kinderloos.

Ah ja.
Want mijn zus en betere wederhelft gaan een weekendje weg. Dus gaat hun kroost bij Oma en Opa. Maar dat is veeeeeel leuker als alle vier de kleinkinderen er zijn (dixit Oma en Opa). Dus kwam de vraag of die van mij ook mochten gaan??

Wat antwoordt een mens daar nu op?
Goh... Pffff...Alé dan...Als't echt moet is't voor ene keer goed. ;-)

Ik start mijn werkweek met plannen maken voor volgend weekend. Dat trouwens een suuuuperlang is, want ik heb maandag ook een dag verlof en werk woensdag sowieso al niet.
Vijf dagen.
Yay.

Binnen

2008-10-31T14:04:00.006+01:00

Zou vandaag met kameraad op stap gaan. Maar die heeft gisteren gebeld om te laten weten dat hij ziek is.

Eigenlijk denk ik dat hij helemaal niet ziek is.
Hij heeft gewoon een ongelóófelijk knappe blonde gevonden die nét vandaag vrij is. Eén met van die benen tot aan haar oksels, bambi-ogen en krullende, glanzende lokken tot aan haar middel. Dus gaat hij daarmee uit. Tuurlijk gaat hij dat allemaal niet aan mijne neus hangen. Alhoewel hij mij wel mag komen vertellen of't de moeite was ;-)

Dus blijf ik vandaag thuis. Omdat ik morgen sowieso alweer op de lappen ben én mij eigenlijk zelf niet honderd procent voel.
Ik ben naar den delijs geweest, heb de dode muizen uit mijn frigo gehaald en die weer gevuld met eetbaar spul. Ga mijn meest comfortabele kleren met dikke kousen aandoen en kom voor de rest van de dag niet meer buiten.

In de zetel met mijn boek. Daar zal je me vinden.
Of achter de pc.

Niet dat ge mij zou zoeken.
Maar toch.
Ge weet maar nooit...

Huid

2008-10-30T13:41:00.004+01:00

Helemaal alleen thuis. Een hele voormiddag niks te doen.
En wat doet een mens dat als ze gisteren al de hele tijd in de zetel heeft gehangen en gelezen tot een gat in de nacht, waardoor haar boek uit is?

Fotookens maken.

De volgende opdracht is huid. En gezien alleen mijn huid voorhanden was om voor de lens te droppen, heb ik daar dan maar foto's van gemaakt. Van mijn spierwitte-vol-met-zwarte-en-bruine-stippen-huid. Met mijn camera in't bad. 't Is ne keer iets anders.
Om voor de kleur te zorgen, heb ik er een oud flesje nagellak en een rood kussen tegenaan gesmeten.

Ik ga niet aan jullie neus hangen hoeveel keer ik op dat kussen ben moeten springen om er uiteindelijk een ietwat-deftige foto uit te krijgen. (een keer of twintig in ieder geval, de andere keren stond ik er maar half op ;-))

En de overbuurjongen van 16, die vanuit zijn raam recht in mijn slaapkamer kijkt, heeft er geen plezier aan gehad, vermits ik mijn gordijnen heb dicht gehouden ;-)

Dégoutante klootzak

2008-10-29T09:32:00.005+01:00

Hij is daarnet de kinderen komen oppikken.
Den dégoutante klootzak.
Ik had het moeten weten. Zag nochthans al dat hij stijf stond van de stress toen hij uit de auto stapte. Ken die blik en dat bleek-getrokken gezicht maar al te goed.

Reizen en twee dagen in de auto met Trezebees waren blijkbaar geen rozegeur en maneschijn. De wittebroodsweken zijn daar na twee jaar gepasseerd. Allemaal samen: "Ooooooh...... "
En ze heeft nóg altijd niet geleerd hoe ze hem moet kalmeren. Tsssss.
Of ze is er gewoon te tam voor.
De 't-is-einde-van't-jaar-stress op zijn werk er bij en het vooruitzicht dat hij nu tot zondag met zijn ouders en de rest van de familie weggaat, meer moet dat niet zijn om diene rotte vent compleet opgepierd te krijgen.

Maar wie krijgt de shit op haren kop?
Just ja.
Dégoutante klootzak.

Omdat Trezebees 40 valiezen nodig heeft voor 5 dagen. En zijn kleren weer veel meer plaats innemen, gezien de kilo's er al lang weer bij zijn. En de valies van de kinderen dus niet meer in de koffer van zijnen dikken-niet-van-mij-maar-van-de-firma-auto kon.
"I'm sorry, maar dat gaat er niet in" was alles dat er nog uit kwam. (Die I'm sorry zet hij voor elke zin. Heeft hij blijkbaar veel vandoen...) Naast gekaffer op mij dat ik dat dan in orde moest brengen en dat ik dat toch wel kon weten zeker?
Hij wist verdomme dat de kinderen bagage zouden hebben. Dacht dat ze met een rugzakje gingen afkomen of wat? Bij alles wat ik opperde op thuis te laten, kreeg ik het bitsige antwoord dat ze dat wel nodig hebben.
Alsof ik dát nog niet wist.
't Was lang geleden dat hij mij voor de kinderen heeft staan uitkafferen. Moet hij vooral nog veel doen. Ze zullen daar blij mee zijn.

Heb uiteindelijk alles in 2 kleinere tassen gepropt. 't Was nog niet wat zijne-majesteit-den-dégoutante-klootzak wou, maar gezien Oudste al bijna stond te janken, heeft hij zijn bakkes gehouden.

En op zo'n moment ben ik blij dat ik dit maar maximum twee keer per jaar moet doen.

Had ik jullie trouwens al op de hoogte gebracht van het feit dat het een dégoutante klootzak is?
Nee?

Het is een ongelóófelijk dégoutante klootzak.

En het wordt er met ouder worden niet beter op.

Content

2008-10-27T19:59:00.003+01:00

Gisteren Elle & Vedette op bezoek.
Veel gekletst, gelachen, Elle's visagiekunsten aan den lijve mogen ondervinden (yay!) en een paar keer de kinderen terug naar boven gestuurd. Kwestie van niet alles dat we vertelden binnen een paar dagen weer op onzen boterham te krijgen ;-)

Deze morgen is Opa de kreutels komen halen. Die gaan voor een blitzbezoek naar ginder, want ik moet ze morgenavond al weer terug brengen, gezien Hij en Trezebees er woensdagmorgen om komen.

En vermits alle kleinkinderen op't appel bij Oma en Opa waren, zijn m'n zus en ik gaan shoppen. Alweer yay!
Ik heb veel gekocht. Retail therapy op z'n best. En zowaar praktisch alles in de Triny-en-die-andere-kleuren.
Yup. Chance dat nét die kleuren deze winter in de mode zijn ;-).

Mijn op Amazon bestelde boeken zijn toegekomen. Ze liggen naast mijn glas wijn en fleece-dekentje op mij te wachten.

Woensdagavond ga ik naar een vriendin. Weer kletsen, koken en lachen.

En eind deze week waarschijnlijk nog op stap met een andere vriendin en een juf van't school en nog een keer met een kameraad.

Hier deze week geen gezaag en geklaag.
Ik ben content en geniet van mijn laatste week vrijaf.

En meer moet dat niet zijn.

Brandhout

2008-10-26T11:35:00.005+01:00

Iemand heeft deze week weer een stok mijn richting uit gesmeten. Omdat ze mijn blog de moeite vindt. Of eigenlijk omdat alle anderen dezen stok al gekregen hebben. Maar toch merci Maai!

Er hangt zelfs een opdracht aan de stok.
"Shock the world with 6 unspectacular quirks of nobody else than your lovely self."
Pff.

Een 'quirk' is volgens den Oxford hetzelfde als 'foible'.
Wat hij dan weer uitlegt als 'slight peculiarity or defect of character, often one of which a person is wrongly proud'.
Huh!
Defecten heb ik genoeg. Meer dan zes. Maar of die binnen de categorie 'slight' vallen, is sterk te betwijfelen. En dat ik een rare ben, heb ik al meer dan genoeg gehoord. En uiteraard ben ik daar fier op! 't Zal wel zijn!
Maar dat nu nog een keer in't lang en in't breed op't www uitsmeren? Pfff.

Iets dat de wereld shockeert? Over mij?!?
As if.

"Lovely" is ook al niet iets dat op mij van toepassing is.

Blijft 'unspectacular'.
Dát kan ik leveren.

Een héle saaie onspectaculaire blogpost.

Die jullie wel helemaal gelezen hebben.
Wat mij troost, want dat wil zeggen dat jullie ook niks spectaculairs te doen hebben ;-)

Oh, wie wil mag dat brandhout hier meenemen.
Ik heb namelijk geen open haard en ook gene hond die er blij mee zou zijn!

Soep

2008-10-23T09:51:00.002+02:00

Gisteren in de auto na het zwemmen met drie kinderen op de achterbank bracht vriendinnetje van Jongste het goede nieuws.
"Mijn mémé komt morgen ook pompoensoep maken op school!"

Ik
"Ah? En wie komt er dan nog helpen misschien?"
Na een volle twee seconden stilte:
"Euh?? Gij??"

Ooookéééé.....
"Jongste, misschien had je me dat moeten vertellen?? Hmm?? Dat is eigenlijk wel handig als ik zoiets weet, zodat ik ook wel op school zou zijn??"

Jongste:
"Ja, seg!Ik wist dat wel nog maar van vandaag hé! Ik zou da morgenvroeg wel gezegd hebben zenne. En daarbij als ge er niet zou zijn, laat ik die van't secretariaat bellen dat ge moet komen. Zo simpel."

Toen ze deze morgen klaar stond om in de auto te stappen, viel haren Euro dat ze nog een aardappelmesje en een plankje en een schort nodig had.

Mijn Oudste is een airhead en bij Jongste zit er volgens mij soep in dat hoofd van haar.
Pompoensoep.
Met balletjes.

Productief-part II

2008-10-21T14:00:00.005+02:00

Momenteel geen zin om mijn zieleroerselen hier te smijten, da's toch altijd maar hetzelfde gezaag en geneut.
'k Heb geen dwaas gezever over mijn werk of uitzendkrachten, gezien ik fijn thuis zit.
En zelfs over de kinderen heb ik niks te vertellen.

Dus moette ulle content stellen met fotookens.

'Movement in colors' was de volgende opdracht.
En dit een deel van het resultaat. De rest staat - as always - weer elders.

En nu zou ik moeten beginnen aan de opdracht 'huid'.
Tien foto's van huid. En dat moeten er dan liefst nog interessante zijn ook. In een module over 'kleur'.
Pffff.
Zie't zitten.

Not.

PS Iemand een tattoo die ik mag vereeuwigen???

Tijd

2008-10-17T11:16:00.003+02:00

Een paar telefoontjes met luisterende oren, wat knuffels, mails en sms-jes en mijn ik-kan-dit-absoluut-aan-masker hoeft zelfs niet te worden gelijmd.

Wat tijd om het wrange en emotionele er af te vijlen en het wat afstandelijker en rationeler te bekijken.
Een paar goeie nachten slaap, want dat heb ik deze week vooral gemist.
Een paar klankbord-vrienden.
Een paar flessen wijn om die klankborden te steunen ;-)
Nog een weekje thuis.
Wat retail-therapy.

En ik kan weer verder.

Leeg

2008-10-16T22:49:00.004+02:00

Ik heb de hele week m'n ik-kan-dit-absoluut-aan en mij-krijg-je-toch-niet-klein masker op gehad.
Maar dat ligt nu aan stukken in de hoek van de kamer.

Ik ben op.
Leeg.
En uitgeput.
Heb er genoeg van.
Wil in mijn bed kruipen met het deken over me heen en er niet meer uitkomen.

Maar moet morgenvroeg weer lachend en alsof er niets aan de hand is opstaan om die twee kinderen van mij niet met zorgen op te zadelen.

Life sucks.

Eindelijk

2008-10-15T09:38:00.002+02:00

Net vergadering met zorgcoördinator en leerkracht van Oudste gehad. En opgelucht buiten gekomen. Zonder frustratie.
Eindelijk.

Ze hebben naar mij geluisterd. Ze hadden iets heel anders in gedachten, maar gaan voort met wat ik belangrijk vind. Differentiëren op gebied van wiskunde is niet moeilijk, voor taal is dit iets anders. Een lui kind dat zeer goede resultaten haalt leren werken, is helemaal niet simpel. En toch zullen we't doen. Haar af en toe nen djoef geven, haar tranen (die er zullen komen) negeren en zien wat er uit komt. Wat momenteel bitter weinig is.

De school bestelt extra werkmateriaal. De meester zal er veel tijd en energie moeten instoppen. En Oudste die tot nu toe nog geen poot heeft moeten uitsteken, zal leren wat werken is.

Begrijp me niet verkeerd. Ik hoef geen super-intelligent kind dat altijd de beste resultaten van de klas haalt.

Oudste is niet super-begaafd. Ze heeft gewoon het geluk leerstof zeer vlug te verwerken. Met als grote nadeel dat gezien ze lui is, ze nooit heeft geleerd om iets te "leren".
Aan iets waarvan ze vermoedt dat ze het mischien-eventueel-niet-onmiddellijk-zou kunnen begint ze gewoon niet. Stel je voor dat ze moe zou worden. Of dat ze voelt dat ze het inderdaad niet zomaar kan oplossen. Hysterische huilbuien alom.
Meewerken in de klas en tonen dat ze ook iets weet? Zot zeker??

Eens zien hoe ze zal reageren op de differentiatie. En op het feit dat als ze de oefeningen in de klas niet afmaakt, ze huiswerk heeft. Huiswerk dat ze niet op 2 minuten kan afmaken. Én waarbij ze haar hersenen moet gebruiken.

Ik zet me schrap.

To be continued...

Productief

2008-10-13T12:14:00.004+02:00

Mijn fotocursus de laatste weken schandelijk verwaarloosd. Al drie weken niet geweest en nog geen enkele foto getoond...

Maar ik ben in gang geschoten.
Heb twee opdrachten afgewerkt en ben aan de derde begonnen. Erover denken dat is. Denken over wat ik op die foto's ga plakken is ook belangrijk. Uh-huh. We moeten deze module 10 in plaats van 5 foto's produceren. Dat wil dus zeggen dubbel denkwerk.

Dit zijn resultaten van "tussen dag en nacht" en "roest".

De rest staat elders op't www.

Trinny en die andere

2008-10-11T16:41:00.002+02:00

Pff.
Heb een tijdje geleden het boek 'what not to wear' van een vriendin te leen gekregen. Denk dat er een niet zo stille hint aan verbonden was ;-)

Ik ben niet zo goed met hints. Subtiel werkt bij mij niet. Maar deze had ik toch.
Dus heb ik in dat boek gelezen. Af en toe gelachen, maar heel veel gedacht " en denkte gulle da ik nu weet wat op mij van toepassing zou zijn???" of "die kleur?? zijde zot??" kwam ook wel een keer in mij op.

En weette wat het ergste is?
Dat ik tijdens mijn retailtherapy in mijn eerste-sinds-lang-kinderloze-weekend-want-oma-en-opa-zijn-eindelijk-terug-thuis niet gewoon dingen van het rek genomen heb. Nah-ah!
Ik begon begot na te denken over kleur! Heb zelfs verschillende kleuren staan combineren in't paskot, wachtende op Trinny en die andere die zouden komen afstormen en mij andere kledij doen passen.
Ronduit beangstigend.
De heilzame werking van mijn retailtherapy in één klap van tafel geveegd.

Het enige goeie dat ik uit het boek onthouden heb is dat één type wel zwart mag dragen. Mijn dressing hangt vol met zwart. En dat bruin dat type niet staat (yuck. bruin.)

En laat ik nu toch wel net tot dat type behoren.

Of ook niet. ;-)

Rekening

2008-10-09T11:00:00.002+02:00

Als iemand hoort hoe weinig hij de kinderen nog ziet, krijg ik heel vaak de reactie dat hij later de rekening wel zal gepresenteerd krijgen door de kinderen.

En weette wa?
Volgens mij is dat niet zo. Ik geloof daar niet in.
Echt niet.

Ok. De band met mij zal veel sterker zijn, omdat hij slechts een stuk uit hun leven zal gekend hebben.
En ja, hij zal zich daar misschien ooit wel een keer als hij tot dat besef komt, slecht en schuldig bij voelen.
Maar dat de kinderen hem de rekening gaan presenteren?
Neen.

Ze zullen het naarmate ze ouder worden, steeds moeilijker krijgen. Omdat ze gaan beseffen dat het niet 'zijn werk' of 'de afstand' is waardoor hij 'geen tijd' heeft.
Een vriendin wiens vader gestorven is toen ze 10 was, zei me dat ze de situatie van mijn kinderen veel erger vindt. Want zij heeft nog steeds de zekerheid dat haar vader haar doodgraag zag. Die van mij zullen zich steeds blijven afvragen waarom hun vader hen niet belangrijk genoeg vindt om tijd aan te spenderen en daar nooit een antwoord op krijgen.

En toch.
Zal zeker Oudste telkens opnieuw moeite doen. Al loopt ze duizend keer met haar kop tegen een muur. En zal ik elke keer opnieuw de brokken oprapen.
Zal Jongste met haar ge-kunt-den-boom-in-mentaliteit minder laten blijken hoe het haar raakt, maar het er uiteindelijk even moeilijk mee hebben.
Zullen ze zich altijd optrekken aan elk sprankeltje aandacht van hem.
Zal ik vanop de kant toekijken en proberen de schade te beperken.
Want hij is en blijft hun vader.

En die bewuste rekening krijgt hij alleen als hij ze zelf maakt.

En toch...

2008-10-08T08:52:00.003+02:00

Ik heb het voelen aankomen. Wist het eigenlijk al lang.
Mag ondertussen ook al wel.
En toch...

Toch fret ik ook deze keer weer mijn kas op.
Krijs en tier ik uit pure frustratie.
En wil ik zijnen en Trezebees haren oh-zo-schonen-kop tegen de muur rammen om daarna spijkers in hun ogen te priemen en haar krullen af te knippen. Krabben en bijten wil ik.

Ze verbreken dit jaar hun record.
Gaan de kinderen welgeteld 4 dagen gezien hebben. VIER. En een jaar telt bij mijn weten nog altijd meer dan 300 dagen.

Die ene dag in mei, was om goed te maken dat het deze zomer 'niet paste' om de kinderen tot bij hen te laten komen.
In de herfstvakantie gaan ze met zijn familie een weekendje weg. En dan mogen de kinderen mee. Drie vollen dagen. DRIE! Nog een geluk dat zijn ouders en de rest van de boel mee is om ze bezig te houden, want stel u voor dat zij dat zouden moeten doen! Een mens mag het niet gedroomd hebben. Ge zou er voor minder op slag medelijden mee krijgen.

En dan wat ik eigenlijk al wist maar niet wou weten. Is nu niet meer iets dat ik met mijn slecht karakter over hen denk of veronderstel. De afspraak dat de kinderen elk jaar met Kerst bij mij zijn en met Nieuwjaar bij hem gaat niet door.
Of hij lastig doet en ze ook een keer met Kerst wilt? En dat ik daar toch niet zo moeilijk over moet doen? Gij leest deze blog nog niet lang zeker?
Ze willen de kinderen niet met Nieuwjaar.

En nee, met Kerst ook niet.
Krijg er zelfs geen uitleg voor. 't Is gewoon niet van doen. Ze komen niet naar België. Zullen ze in de plaats 'waarschijnlijk' in het krokusverlof laten overkomen.
Tot er iets tussenkomt en dat ook niet meer past zeker.

En als het wel doorgaat hebben ze meteen een excuus om ze in de zomer niet te moeten zien. Want dan hebben ze in 2009 hun quota van vier dagen al gehaald.

No way

2008-10-06T16:59:00.004+02:00

Ge zou versteld staan van welke conversaties zich op een afstand van 200m langs het rookkot, over de parking tot aan de poort van de fabriek allemaal kunnen afspelen, met gasten die hun 'mealcheques' zijn komen halen, maar hun badge zijn vergeten en dus een escorte tot aan de poort van doen hebben om weer buiten te geraken.

"These are nice jeanstrousers you have"
"Ah-hah."
"Really nice with you figure"
"Mm-mhh." (ondertussen vakkundig de aanwezigen in het rookkot negerend)
"You married?"
"Yes" (een leugen?? who cares??) "And I've got a 10-year-old kid"
"NOOOOO Way!!!!"
"You joking!!!!"
"Yes way."
"NOOOOOOOOO Waaaaa-yyyy!!!!Reallyyyyy??"
"Really"
"You keep it up girl!"

Wat ik juist zou moeten 'upkeepen' heeft hij niet meer gespecifieerd. Wegens het zich reeds aan de andere kant van de poort bevinden.

De dag mag dan nog zo saai zijn dat ge beslist om de rest van de week maar half-time gaten in de lucht te gaan kijken, er is altijd wel lol te beleven met één van de uitzendkrachten.
En 't was ne keer iets originelers dan te worden gevraagd om in't weekend iets te gaan drinken ;-)

Niks

2008-10-03T10:24:00.003+02:00

Door de problemen in 't fabriek staan er hier ipv 75 maar 15 mannekens meer die voor mij werken. Gooit daar nog ne keer nen economische-werkloosheids-vrijdag en nen stakings-maandag bij en 't is hier tot dinsdag helemaal leeg.

Wat doet een goei consulentje dan?

De papieren in orde brengen.
Recup uitbetalen.
Aan de uitzendkrachten uitleggen waarom ze nog altijd niet kunnen komen werken.
C4's afprinten.
Naar collegaatjes bellen om de goeie gasten die thuis zitten elders aan het werk te krijgen, anders lopen die toch maar naar de concurentie.
De rommelige kast met de werkkledij opkuisen.
De gewijzigde tarificatie in het systeem aanpassen.
Vervallen maaltijdcheques naar 't hoofdkantoor sturen.
Meer dan genoeg te doen dus.

Maar ik heb nooit beweerd dat ik een goeie ben.

Ik lees blogs.
Surf op het www, op zoek naar een weekendje weg.
Wacht op het weekend.
En doe alsof ik hééééél druk bezig ben als er iemand aan mijne container passeert.

Ik heb echt écht waar nog nooit blogs gelezen of gesurft tijdens mijn werk. Echt waar.
Ofwel geen tijd voor gehad, ofwel nen Grote Smurf in de buurt die dat kon zien, of gewoon veel te braaf op zoek gegaan naar werk. Dat ik dwaze trien dan ook altijd wel vond. Duh-huh.

Vind dus dat ik dat nu mag inhalen.
Ge moet alles ne keer gedaan hebben in uw leven.

Dus ook nisken doen op't werk.

en als ge u dan na een uur schuldig voelt, kunde altijd nog dingen uit dat bovenste lijstjen doen...

Knoop

2008-09-30T19:15:00.002+02:00

De kogel is door de kerk.
De knoop doorgehakt.

De vent is er nog wel, alleen is hij niet meer van mij.

Nee, 't was niet simpel.
En ja er zijn veel tranen aan te pas gekomen.
Maar om't met zijn eigen woorden te zeggen, als je niet 100% voor iemand kan kiezen, dan kies je beter niet.
Dus heb ik gekozen voor 'niet'.

Noem het wat je wil.
Bindingsangst voor mijn part. Onzekerheid misschien. Té rationeel zijn.
Maakt uiteindelijk niet uit welke naam je het geeft. Knagende twijfel in je achterhoofd is niet iets wat je wil in een relatie.

Mijne kop moet er nog aan wennen.
Het huis ligt nog vol met zijn spullen.
En we zullen elkaar nog zien.

't Is makkelijker uit elkaar gaan, als je razend coleirig op de ander bent.
Maar dan blijft er ook helemaal niets over.

Wat er van ons zal overblijven weten we nog niet.
Daarvoor is het nu nog te broos en breekbaar.
En zoeken we nog te veel onze weg.

Hij de zijne en ik die in de knoop in mijn hoofd.

Averechts

2008-09-28T12:43:00.003+02:00

Ben nooit degene geweest die meedeed met 'den hoop'.
Heb altijd wel mijn eigen gedacht gehad.
Zat met mijn neus in de boeken in plaats van buiten te lopen.
Haalde met weinig moeite goeie punten terwijl dit echt niet cool was en had een dikke buis op sport.

Of ik veranderd ben?
Du-huh.

Heb hier regelmatig een vent rondlopen die mij graag ziet. Mij. Of all people.
Enen die zelfs met mijn kreutels overweg kan. Oudste vindt hem super en Jongste wil hem niet eens buiten pesten. Wat voor dat kind veel wil zeggen.
Nen vent die niet zaagt en kreft. Zelfs niet nu hij al een groot deel van al mijn défauts kent.
Maar die wel naar mijn gezaag luistert.

Zou volgens mijn single vriendinnen content moeten zijn.
Krijg te horen dat er zo niet veel rondlopen.
Tenzij ik me volgens eentje met véél minder wil tevreden stellen zijn als't op de sex aankomt. Ze spreekt uit ervaring zegt ze ;-)

En ik?

Ik begin te hyperventileren als hij hier meer dan 4 dagen op rij is.
Krijg hartkloppingen als hij over iets dat meer dan 2 maand verder ligt begint.
Panikeer als zijn moeder vraagt wanneer ze mij een keer te zien krijgt.
Voel me benauwd en verstikt en jaag hem met mijn verschrikkelijk-ambetant-non-communicatief-ik-heb-meer-ruimte-nodig-gedrag de bomen in.

Averechts ben ik.

Excuus

2008-09-24T08:32:00.002+02:00

Mijn blog is boos.
Vindt dat ik hem te veel verwaarloos de laatste tijd.

Dat ik met moeite bij de pc geraak, is blijkbaar geen excuus.
Dat ik 's avonds veuls te moe ben, want dat op-mijnen-allenen-consulentje-spelen-voor-75-interims-in-'tfabriek veel meer energie kost dan secretaresseke van Grote Smurf zijn, vindt hij ook een flauw uitvlucht.
Als ik opper dat september volgeperst zat met activiteiten van de kinderen regelen en het van onder't stof halen van mijn camera omdat de cursus weer is gestart, haalt hij zijne neus op.
Dat ik niet op een ander ga en zelfs geen tijd had om gewoon blogs te lézen, is precies maar een magere troost.
En als ik zeg dat ik niks interessants te vertellen heb, krijg ik de repliek dat dat nooit het geval is geweest.

Dus laat ik hem maar mokken. Maakt toch niet uit wat ik zeg. 't Zal wel koelen zonder blazen.
Venten.
Allemaal hetzelfde ;-)

Behang

2008-09-17T16:37:00.003+02:00

Soms vallen ze wel mee.

Als ze...

's morgens niet weigeren om uit hun bed te komen en dan nog durven beweren dat ze doorsliepen toen ik het licht aanstak en de dekens wegtrok.
niet tegen de sterren op liegen over het feit dat ze hun tanden gepoetst hebben.
niet aan mekaars haar trekken.
de boeken die ze nodig hebben voor hun huiswerk ook meebrengen van school.
niet tergend traag naar bed gaan en nog ik-weet-niet-welke-uitvlucht uit hun mouw schudden om niet te gaan slapen.
niet de hele dag door neuten
niet hysterisch krijsen omdat ik zeg dat ze gestraft zijn en geen tv mogen kijken.
mekaar niet afranselen.
niet selectief doof zijn.
aan tafel een keer gewoon eten zonder tralalala te maken van wat-ze-allemaal-niet-lekker-vinden.
de rommel die ze maken ook een keer opruimen
vijf minuten stoppen met zagen over het feit dat ze een hamster willen
's morgens op minder dan een half uur kleren kiezen

Mocht ik in mijn nederige stulpje behang aan mijne muur hebben, plakten zij er nu achter.
Alletwee.
Zeker weten.

Eeeeloo???

2008-09-13T16:13:00.002+02:00

Ook nog op mijn werk. Telefoontje gedaan zoals er in een interimkantoor veel te veel gedaan worden. Die van het type en-waarom-zijde-gij-nie-in't-fabriek-hmmmm????

"Eeellllooo???""
eelloo toe joe toe
"Goeiemorgen. Sabine van Interim-Huppeldepup. Jij bent niet op je werk? Én je hebt niet eens verwittigd??"
" Pff. Ja. Nee. Kon d'er niks aan doen. Ben eigenlijk te moe."
Watte??
"En ik denk dat ik morgen ook nog te moe ga zijn, maar maandag ben ik er weer. Daar moogde op rekenen. Ja. Maar nu ben ik te moe. Echt wel."
G*dv*rd*mm* En ik ben nie moe zeker??
"Weette wa? Je mag maandag ook uitslapen. Hoeft helemaal niet meer te komen werken. Dan word je ook niet meer moe. Ik vervang je wel."
"Eeej trut! Ik heb da geld wel nodig!"
Huh? Nu opeens wel of wa?
"Da zal dan toch niet hééél erg nodig zijn, anders lag je nu niet meer in je bed. Slaapwel!"

En nu zeggen ze in't fabriek dat die nieuwe-van-den-interim nog viezer is dan de oude.
En die oude kon er al wat van.
Lol.

Te

2008-09-10T10:47:00.005+02:00

Te veel drank dit weekend.
Te weinig slaap.
Te veel zever in mijne kop.
Te veel beseffen waarom het ook weer was dat ik niet op zoek was naar ne vent.
Te veel info over te veel uitzendkrachten waarvan ge niet weet wat de voor- of achternaam is en ge bijgevolg "Oy, you!" moet roepen, want Nederlands is veuls te moeilijk.
Te veel ploegbazen van te veel groen-blauwe-roze-met-witte-stippen-ploegen in te veel verschillende zones van't fabriek.
Te weinig tijd om het allemaal te kunnen onthouden.
Te veel ziektebriefkens en in te vullen papieren voor de economische werkloosheid van vorige maand.
Te veel activiteiten van de kinders die allemaal nog moeten worden geregeld.
Te moe om helder te kunnen denken.
Te weinig tijd en ruimte voor mezelf.

Maar dat laatste.
Daar kan ik iets aan doen.

De rest van de week is voor mij.
Morgenavond koken en kletsen met een vriendin, vrijdag op stap met een ander.

En 't weekend... daar vind ik ook nog wel iets voor.

Hoe erg toch.

2008-09-06T09:18:00.002+02:00

Gisterenavond thuis telefoon gekregen van de OM. Ofte mijn directe "bazin" die ik nog van heel vroeger ken.
Met 'niet zo goed nieuws'.
Een collega die bij een ander bedrijf werkt is van zijne fiets gevallen en zal zeker drie weken afwezig zijn. En die moet dus vervangen worden. En dat het haar speet, maar dat ik de pineut was.

Ik mag maandag niet meer terug naar de plaats waar ik deze week zat.
Oooooh.
MOET naar een bedrijf op een kwartier van mijn deur. (in tegenstelling tot 50 km afleggen)
Dju toch.
Zal daar alleen zitten en dus ALLE werk moeten doen. (ipv 'verbeterde stagiar' te spelen)
Dubbele oooooh.
Zal aan het eind worden beoordeeld op de cijfers die ik heb behaald. (ipv op mijn tong te moeten bijten omdat collega mij zal beoordelen)
Hoe erg nu toch.

Ze besefte uiteraard wel dat dit veel gevraagd was en dat ik wel flex-consulente ben, maar dat dit wel héél erg flex is en dat dit echt niet zo vaak voorkomt, maar dit is nu een noodgeval en ...
Heb héél begrijpend gereageerd.
Gezegd dat het niet zo erg was en ik me wel zou aanpassen.
Dat ik mijn plan wel zou trekken.

En toen de telefoon was ingelegd een rondedansje gedaan.
Of zelfs twee.

Bweurk.

2008-09-03T08:54:00.003+02:00

Wat ik niet leuk vind aan mijn nieuw-twee-dagen-oude -werk.

Dat ik met mijne rug naar mijn twee collega's zit en ze dus de hele tijd kunnen meekijken op mijn scherm.
Dat de ene het dan ook nodig vindt om commentaar te geven op wat ik doe.
Dat ik dat niet van doen heb om te beseffen dat ze me héééél nauwlettend in't oog houdt.
Dat ik - omdat ik daar toch maar effekens ben - geen deftig werk mag doen.
Dat ze dan beter een stagiar had gevraagd.
Dat ze 's middags hun eten op een kwartier tijd naar binnen steken en dan weer verder werken.
Dat het uur middagpauze blijkbaar niet moet worden opgenomen, maar 5 minuten vroeger naar huis vertrekken om de massa vanuit 't fabiek voor te zijn absoluut onmogelijk is.

Wat ik wel leuk vind?
Euhhhhh...
Dat ik daar om 16u mag vertrekken en dat dan ook hééééél stipt doe???
En dat ik daar maar 'effekens' moet werken?
Dat ik weet dat 't niet op alle kantoren zo is.
Want dat ik dan nooit zo zot zou zijn geweest om daar weer te beginnen.

Ik ook!

2008-09-01T22:57:00.003+02:00

Oudste heeft op de fijne eerste schooldag een fijn spelletje gespeeld in de klas.

Iedereen zat in een kring en mocht om beurt iets vertellen over de zomervakantie. Zoals 'Ik ben gaan zwemmen' of 'Wij zijn naar Frankrijk geweest' of 'Ik heb me dooooodverveeld' of 'Ik was op spacekamp en ben naar de maan geweest', waarna de kinderen die dit ook gedaan hadden, moesten rechtstaan en 'Ik ook!' roepen.

Kelly heeft 'Mijn mama had deze vakantie een nieuw lief' in de groep gegooid.
Waarop Oudste rechtstond en 'Ik ook!' riep.

Yup.
Wat ne meester hoort op de eerste schooldag.
Niet meer wat 't geweest is.

"And the times they are-a-changing......"

Te kort

2008-08-26T08:45:00.002+02:00

Dju toch.
Nog maar één week.
Zelfs minder.
En ik mag weer optrekken om zoals de helft van de rest van't volk te gaan werken.
Bwéék.

Dus moet deze week vanalles gedaan worden.
De dressing of bureau opruimen? Mijn to do lijstje voor deze zomer van onder 't stof halen?? Neeet jong, dat heb ik twee maanden lang genegeerd en dat gaan we nu ook niet meer veranderen. Zal voor ooit een keer een regenachtige woensdag zijn.
Of ook niet. Who cares.

Straks naar school om te beslissen wat we met Oudste gaan doen.
Zoals altijd was Hij wel akkoord met wat ik zei. Op dat gebied is't genen lastigen. Hij weet wanneer hij niet kan winnen ;-) Nu nog de school zover krijgen en dan ben ik content.

Deze namiddag trek ik naar 't Leuvense.
Met A-die-bij-de-polies-werkt-en-mij-zo-terug-gevonden-heeft op stap.
Blijf daar slapen. Uiteraard.
't Is lang geleden, maar ze kent mij nog. En haar polies-geweten zal het niet verantwoord vinden om mij vannacht nog naar huis te laten rijden. LOL

En dan tussendoor mijn strijdplan voor zaterdag verder opstellen en afwerken.
Den colruyt en den delijs gaan plunderen.
Hopen dat Frank-de-weerman voor één keer gelijk heeft en ik geen 30 man in de gietende regen moet binnen houden.
Zou zonde zijn van de kaarsen die ik gekocht heb.
En al die theelichtjes.
Me niks aantrekken van't feit dat ik geen flauw idee heb hoeveel 30 man wel eten, want dat ze altijd naar de frituur kunnen trekken.
(Niet) vergeten dat ik zaterdag Oudste nog moet gaan inschrijven voor de muziekles.
Tussendoor ook nog ergens naar de kapper.

Veul te weinig tijd.
Denk dat ik ga bellen en laten weten dat dat werken van maandag mij héél misschien eigenlijk feitelijk toch niet zo goed uitkomt...

Maar dan krijg ik klop van mijne portemonnee.
Zucht.

Hiep Hiep Rahoe

2008-08-21T13:55:00.003+02:00

Vandaag vier ik dat het tiental in mijn leeftijd nog (effe) géén vier wordt. Meer reden heeft een mens niet nodig om te feesten ;-)

En ook een beetje dat ik er dit jaar zelfs niet bij heb stilgestaan dat het twee jaar geleden was dat Hij zijn bom heeft gedropt. Die week was voorbij eer ik het wist.

Ik wéét dat iedereen me toen heeft gezegd dat het zou beteren en dat ik zou vergeten. Maar ik vond ulle allemaal maar trienen die goei raad wouden geven en niet wisten waarover ze't hadden. Die geen benul hadden van hoe moeilijk het wel was. En misschien hadden jullie dat ook niet, maar je had wél gelijk. Én ge hebt naar mijn gezaag geluisterd. ;-)

Een héél goei vriendin zei me 2 weken geleden "Ik zal de manier waarop hij dit gedaan heeft nooit kunnen begrijpen, maar eigenlijk was dit ondanks alle ellende het beste dat hij voor jou kon doen."

Dus geniet ik nu van de sms-jes, mailtjes en telefoons.
Maak ik plannen en zoek recepten en muziek voor mijn feestjen volgende week zaterdag.
Komt de Vent straks.
Weet ik dat het volgende jaar alleen maar beter wordt.
En krijgde van mij één van mijn goed-gezind-liedjes.

Drinkt er vandaag allemaal enen op mij en voor degenen die zaterdag komen, dan doen we't samen!

Kregelig

2008-08-20T09:26:00.004+02:00

Ik ben met verlof. De kinderen zijn niet thuis. En ik ben al op sinds 8u.
Waarom?
Ha!

Omdat De-snooze-knop-Vent deze morgen niet uit bed geraakte en Q-music 3 keer binnen een half uur op MAXIMUM VOLUME naast mijne kop gebléérd heeft.

Ene keer vind ik niet erg.
Na de tweede keer kan ik ook nog terug in slaap vallen.
Maar diene derde keer is er voor mij gewoon teveel aan. Dan ben ik klaarwakker. Gedaan met slapen. En dan krijgt een verwonderde "Hoe? Stade gij op?"-vraag alleen een héél boze blik als antwoord.

Kregelig ben ik.
Ambetant.
Een onvervalste zaag.

D'er zullen meer dan twee tassen koffie aan te pas komen. En veel liedjes om op mijn gisteren-zelf-voor-mijn-verjaardag-gekochte Ipod te zwieren.
Zal er een word-weer-goed-gezind-playlist van maken ;-)

Iemand suggesties?

Bekomen

2008-08-18T20:47:00.003+02:00

Druk weekend gehad.

Vrijdag naar de cinema geweest, kinderen wouden WallE zien. Het voordeel is dat ze Engels kunnen en ik dus bij films niet verplicht ben naar de gedubde versie te gaan. Driewerf hoera voor die twee-jaar-en-wat-langer op de Amerikaanse school.

Zaterdag naar Plopsaland. We (De Vent was mee, uit eigen vrije wil, uh-huh!) zijn er pas tegen de middag aangekomen, wegens te laat vertrokken en veel te veel file van mensen die potverdikke daar ook naartoe wouden. Maar dat kon de pret niet drukken. Ook het urenlang aanschuiven was niet erg. De rotverwende kreutels van de mensen achter ons die met een veel te hoog decibelgehalte in onze oren krijsten anders wel. Ik had bijna naar ons Wendy gebeld.
't Park bleef open tot 22.30u en hoewel we niet van plan waren om zo lang te blijven, zijn we uiteindelijk om 10 voor 11 in de auto gestapt. De kinderen die vijf minuten voordien nog 'olalala' stonden te zingen sliepen al, voor we van de parking waren. Heeft zo zijn voordelen ;-)

Gisteren de kids naar Oma en Opa gebracht. Na die weken kan ik effe wat kinderloze dagen absoluut gebruiken.

En vandaag?
Uuuuuren op Flickr rondgezworen en veeeeel dingen gezien die ik ook wil proberen. Mijn camera zal niet veel in de fototas blijven.
En geslapen. In de zetel. In mijn bed. In bad gelegen.

En nagedacht over wat ik de brave menschen die eind deze maand mijn verjaardagsfeestjen komen opluisteren zal voorschotelen. Veel alcohol uiteraard, dan vinden ze't eten sowieso lekker. En eigenlijk moeten ze niet zagen, want de helft komt enkel om De Vent te zien.
LOL.

Blommen

2008-08-14T16:55:00.005+02:00

Omdat ik niks interessants te vertellen heb en omda't lang geleden is, krijgde nog ne keer foto's te zien die ik de voorbije 2 weken gemaakt heb.
Van blommen.

Vanaf september start in de les de module 'kleur'. Eén foto heb ik dan toch al ;-)

De Vent

2008-08-12T18:05:00.002+02:00

Mijn statistieken tonen dat het bezoekersaantal van dezen schoonen blog zowaar met 50% gestegen is. En dat terwijl ik er veule minder op smijt.

Oftewel hebde gulle allemaal niks beters te doen dat zever op't www te lezen, waar ik abso-bloody-lutely kan inkomen, want doe zelf niks anders, maar dan hadde een paar weken geleden ook kunnen komen, wegens toen hier nog ietwat interessanteren zever, oftewel komde toch maar kijken of er misschien nog ergens iets over de Vent staat.

Joost mag't weten.
En neje, hij heet niet Joost.

Maar ik zal jullie nieuwsgierigheid (of toch die van Margo en Zapnimf, Elle weet al genoeg...) niet langer op de proef stellen.
Ik zal jullie zelfs vertellen over de Vent.
Ha!

Hij was't onderwerp-van-de-maand bij de roddelende buren. Omwille van 'den otto' die hier 'hele nachten' stond.

Hij drukt meer dan twee keer op de snooze-knop voor hij uit mijn bed geraakt. (Ik vermoed dat hij nog ettelijke keren meer op die knop drukt om uit zijn eigen bed te geraken, want dan is er geen trien aanwezig die hem d'eruit sjot om verder te kunnen slapen. Alhoewel ik dat niet kan bevestigen, wegens zijn bed zelfs nog niet gezien en hij daar natuurlijk een andere trien kan hebben, die dan hopelijk HÉÉÉÉL hard op een welbepaalde plaats sjot)

Hij ruimt het papier in de garage niet op aanvraag op, enkel 't mijne. Omdat hij er anders heel waarschijnlijk zijn benen over breekt.
Sorry Elle.

Hij heeft de doorgeknabbelde kabel van de pc vervangen. En mijn grasmachien gemaakt (wat niet écht hoefde, maar alé...). Nen handigen IT-er quoi.
En die handen kunnen ook andere dingen. Mmmmhhhhhmmm.

Hij heeft een week in Centerparcs mét de kinderen overleefd. Is niet vroegtijdig weggespurt. Verdient daarvoor alleen al een medaille.

Hij probeert mij op stang te jagen door mijn blog met zeemzoete comments te bevuilen. Alsof ik die niet gewoon stante pede delete. Duh-uh.

Oh, en hij beweert dat ik absoluut niet romantisch genoeg ben.
Pfffff. Weet écht niet waar hij dat haalt.

Kamp

2008-08-09T11:06:00.003+02:00

Ze zijn weer thuis en ik heb het al geweten. Zucht.
Moest ze gisteren 'tussen 17 en 18 u' ophalen. Was supertrots dat ik er om 20 na vijf geraakt was en dus absoluut niet bij de laatste ging zijn.

Had je gedacht.
't Stikt hier blijkbaar met van die Wendy-ouders die het nodig vinden om gewone moeders zoals ik de loef af te steken en hun kinders een half uur te vroeg op te halen, zodat de mijne toch weer bij de laatsen achter bleven en ik 'Waar bleeeeef jij nuuuuuuu???' als begroeting te horen kreeg. Wetende dat ik echt wel al moeite heb moeten doen om hier op tijd weg te geraken. Hebben die dan helemaal niks anders te doen?? Genieten van dat laatste kindervrije-half-uur misschien??

Oudste is er in geslaagd om zonder vuile was naar huis te komen. Vijf dagen op paardenkamp en alleen propere kleren in de valies. Moet kunnen.
Of ze de hele week 't zelfde heeft aangehad??
ROFL.
't Kind slaagt er nog niet in om 3 uur aan één stuk dezelfde kleren aan te houden.
Niks vuil gemaakt??
As if. Tussen die paarden?
Ze heeft de waszak, die ze echt-de-waarheid niet meer in haar gigantische reiszak kreeg 'zo meegenomen'. 'En daar zitten AL mijn vuile kleren in mama!'
Vond al dat de reiszak ietwat leeg was.
Maar de linnen waszak heb ik niet gezien. Vuile kleren dus ook niet. Alhoewel, die van Jongste tellen voor 3.

Dus als er iemand een witte linnenzak vol met vuil goed dat niet van haar (of zijn) kreutel is, meegenomen heeft van op paardenkamp aan zee, stuur mij maar een mailtje.

Als alles gewassen en gestreken is welteverstaan. Dan laat ik weten waar ge alles moogt afleveren.

To do

2008-08-08T09:34:00.003+02:00

Vijf dagen zonder kinderen. Met een to do-lijst en veel goei voornemens. Ik ging ne keer wa doen. En ge ging nogal versteld staan. Amaai nog nie!

De dressing uitmesten. Want gezien Jongste dit jaar nog 8 wordt, zijn kleren voor 4 tot 6 jaar niet zo heel echt meer van doen.
Mijn papierwerk dat over de bureau, mijn slaapkamer, de keuken, de living en de papierbak in de garage verspreid ligt opruimen. Want ik ga mijn facturen op tijd leren betalen in plaats van te wachten op nen rappel.
De -tig lege wijnflessen waar ik in de garage op weg naar een volle elke keer weer bijna mijn benen over breek naar de glascontainer brengen.
De overjaarse spullen uit mijn frigo halen. En ook uit den diene in de garage. Den diepvries uitkuisen gaat me nu net iets te ver. Nie overdrijven hé....
Genieten van mijn verlof dat nog lang gaat duren, want zo direct hebben ze toch geen plaats voor mij.

En nu zijn we vrijdag. En moet ik mijn bloeikens deze namiddag al gaan halen.

Wat ik gedaan heb???
Euhhhh...

De kleren in de dressing opzij geschoven. D'er kan gerust nog ewat bij.
Op maandagmorgen wakker geworden van de vuilkar die het papier kwam ophalen. Niet het mijne, nee. Dat staat nog in de garage.
Op de lappen geweest en foto's gemaakt.
De vent die moest gaan werken en 's morgens meer dan 2 keer op de snooze-knop mept, uit mijn bed gesjot, zodat ik kon verder slapen.
Hele dag op't strand met vriendin liggen roddelen.
Bloedrood thuisgekomen.
De rappels betaald.
De collectie lege wijnflessen in de garage aangevuld.
En gisteren wakker geworden uit mijne droom van nog 2 maand verlof, want moet in september al starten.

Dju toch. Nog maar drie weken verlof.
Da gaat hier echt niet goed komen.

Ons Wendy sé

2008-08-03T14:32:00.003+02:00

De kinderen hebben deze vakantie een nieuw programma ontdekt. Dat uiteraard helemaal niet nieuw is, maar dat ze tijdens het schooljaar nog niet gezien hadden. En waar ik hen achteraf bekeken nu ook beter niet naar had laten kijken.

Supernanny. Afgekeken van de BBC of CH4, maakt ook geen zier uit. Over ambetante kinderen en ouders die het beu zijn en één superheldin die dat daar allemaal ne keer komt oplossen. Pfff.

Naief als ik ben vroeg ik vorige keer of het weer over van die rotte-stoute-ongehoorzame kinderen ging en of ze goed gestraft waren. Antwoord van mijn Oudste: 'Maar mamaaaaa.... eigenlijk is dat niet die kinderen hun schuld.'

Euuuuuuh???? Qué???

'Ah jaaa-aaa. Want Wendy leert aan die ouders dat je NOOIT mag roepen en VEEL met uw kinderen moet spelen en dan zijn die wel braaf.' Jongste deed er nog een schepje bovenop: 'Jaahaaaaa en de ouders moeten HELPEN opruimen!!!'

Indien u over gelijkaardige exemplaren van nakomelingen beschikt, kan u zich de triomfantelijke grijnzen die hierbij horen zonder moeite voorstellen.
Giet daar nog een portie uitdagen bij en u weet hoe de mijne keken.

Ik kijk niet naar Wendy of gelijk welke andere supernanny.
Ik vraag als mijn kreutels gevallen zijn of er een put in de grond is en zeg dat ze niet moeten neuten. Vooral niet als ik net aan't lezen ben. Moeten ze maar op een ander moment vallen.
Ik steek mijn kinderen in bed met de mededeling dat als ik niet goed genoeg ben, ze maar naar de mama-winkel moeten gaan om een andere te zoeken. Of aan Trezebees moeten vragen of ze daar mogen gaan wonen.

Nooit roepen en veel spelen????
Juist ja.

Awoert VTM.

Nood

2008-08-02T10:25:00.002+02:00

OK. 't Is ver gekomen.
Zo ver dat ik gisteren mijn gras heb afgedaan én het gras tussen, onder en in de haag met een grasschaar heb weggeknipt.
Werken in de tuin is niet abnormaal zegde?
Huh. Gij kent mij niet.

Ik werk niet in de tuin. Ik geef een damsel-in-distress-met-grasmachien-vertoning en laat buurman de rest van het jaar mijn skone pelouse kort houden. Buurman is momenteel niet zo blij met mij, maar da's een ander verhaal. En niet de reden dat ik zelf-eigenhandig het gras heb gekortwiekt.

Waarom ik dan gisteren wel in de tuin heb gewerkt?
Omdat een mens na drie volle weken met kinderen iets moet doen om de opgehoopte frustratie kwijt te raken. En omdat het grasmachien en haag niet tegenspreken.

Ik heb absoluut dringend nood aan een paar kinderloze dagen. Eigenlijk weken, maar ik zal het met dagen moeten stellen. Want na drie weken van 's morgens tot 's avonds met de kreutels is't genoeg geweest. Gaan werken met gezaag van Grote Smurf was er niks tegen. En zelfs ik kan mijn impressie van een supermoeder niet zo lang volhouden.

Maar morgen... aaaaaah, morgen.....
Morgen breng ik ze naar zee voor een paardenkamp. En ook al bellen ze dinsdag en laten ze Jongste blèren aan de telefoon, ik ga ze niet voor vrijdagavond ophalen.
NIET zeg ik u!
Ze blijven daar tot aan het einde.
't Is maar dat ze ginder gewaarschuwd zijn.

Stokken

2008-07-31T10:20:00.002+02:00

Gezien het toch te warm is om mijn gras af te doen en Elle er nog nen stok heeft bijgesmeten, heb ik maar besloten die hier rap door te geven. Kwestie dat buurmeisje er haar benen niet over breekt op weg naar onze trampoline. 't Is niet omdat uwen verzekeringsmakelaar zegt dagge een goeie familiale hebt dat die gasten van die bewuste verzekering daarin meegaan. Dat van dat voorkomen en genezen weet-u-wel.

Stokken dus. En blogs. Favoriete blogs nog wel.
Hmm.
Ik heb moeten vaststellen dat ik in dezelfde blog-pot blijf draaien.
Yup. Humor is wattet'em doet. Glimlachen, luidop lachen, met of zonder tranen. En veel herkenbaarheid.
Elle en Zap krijgen hunne stok terug. En ook al zal z'er niet blij mee zijn de Huisvrouw krijgt er ook één. Kan ze straks een kampvuur maken :-). Jutblogt staat ook op mijn overingens-korte-dagelijkse-lijstje.

En verder?
Verder zwerf ik door blogland en is zelfs de opsomming hier links niet meer volledig. Sommigen bezoek ik dagelijks, andere als ik tijd en goesting heb. Ik ben al blij dat de pc-vaardigheden van ons konijn beneden alle peil zijn, anders kreeg ik nooit de kans om de mijne bij te schaven.

Dus krijgt ge van mij verder geen opsomming.
Omdat ik met-nog-maar-één-tas-koffie-in-mijn-lijf gewoon niet in staat ben om daar deftig over na te denken.
Omdat elk excuus goed is.
Omdat ik daar ook gewoon te tam voor ben.
Omdat anderen dat al zo goed gedaan hebben, dat er in blogland massa's goede lijstjes te vinden zijn.

Gaat daar dus maar lezen.
Kan ik rustig nog een tas koffie halen.

Trouw

2008-07-29T15:54:00.006+02:00

Een tijd geleden had mijn teerbeminde zus het lumineuze idee om maar ne keer met haar lief en vader van de twee vruchten dezer liefde te gaan trouwen. Ne mens doet al raardere dingen in het jaar dat ze 40 worden en 10 jaar samen zijn. Ik vermoed dat 't lief ook wel iets in de pap te brokken had, maar heb daar geen bewijzen van.

Nog wat later had er iemand (ikzelf??? moh neu gij!!! zot!) het nog-lumineuzere idee dat ik fotograaf kon spelen.
En ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik dat wel zag zitten. Uhuh.
Tot ik op't stadhuis tegelijkertijd fotookens moest maken en een papier onder mijne neus geschoven kreeg alwaar ik mijn handtekening moest op zetten. Geen flauw idee wat er op stond. Voor zover ik weet, kan mijn zus volgende maand afkomen met een betalingsplan van een fonds voor die bloeikens van haar. Of zo.

Het feit dat er nog andere would-be-fotografen de hele tijd voor, naast en achter mij kwamen staan, bemoeilijkte de uitdaging nog een ietsiepietsie hééééél klein beetje meer.
Maar ik heb me niet van mijn stuk laten brengen en heb moedig doorgezet. A la guerre comme à la guerre.

En nu zit ik nu met een stuk of 200 foto's waar ik in moet schiften, die moeten worden bewerkt en waar ik idealiter een paar deftige foto's moet uithalen. Wat ons brengt bij het probleem. Dat 'deftige' dan vooral.
Zucht.

Ik vrees dat ik er nog een ietsiepietsie-veel-beetje tijd voor ga nodig hebben.
En misschien beter eerst met Photoshop zou leren werken.
Ook geen slecht gedacht.

Of zouden ze al content zijn met nen mooi-ingekaderden-foto van de blommen?

Terug

2008-07-28T17:47:00.003+02:00

We zijn heeldhuids terug geraakt. Van de midweek Centerparcs die een week geworden is. Grappig hoe iets waar je tegen opkijkt, opeens iets wordt waarvan je hebt genoten.
Zelfs mét de kinderen.

Het gezelschap dat, na heel lang ge-heen-en-weer, twijfels en ja-nee-discussies, eerst een dag ging komen...of toch niet... of dan toch-weer-wel-misschien twee dagen... en er uiteindelijk de hele week gebleven is, zat er voor niks tussen.
Heeft er uiteraard niksmendalle mee te maken.
AB-SO-LUUT niet.

Nu moet ik eerst afkicken van veel aandacht, te veel activiteiten overdag en te weinig slaap 's nachts.

Dus die stokken die Margo en Zap naar hier gesmeten hebben, zullen nog effe in mijne tuin blijven liggen. Ik denk dat ik ze nog wel zal tegen komen deze week, vermits ik mijn gras toch moet afrijden.
Kunnen ze nog dienen als alibi voor de volgende weken als ik er mijn machien op stukgereden heb.

Impressie

2008-07-21T09:41:00.003+02:00

Ik ben deze vakantie goe bezig.
Met mijn impressie van een 'goei moeder'.

Vorige week ben ik met mijn bloeikens naar Technopolis geweest én naar de cinema. Én ze hebben toen buurmeisje kwam slapen nog 2 films mogen huren.
Omdat ik dan tenminste de hele avond rust had?? Sinds wanneer doet dat ertoe??? Hmmm???

Maar nu komt het beste.
Straks vertrekken we naar Centerparcs. Yay.
Alle dagen zwemmen (wat ik niet kan), fietsen, minigolf, naar de speeltuin sjezen, bewegen quoi. (de meeste beweging die ik normaal heb is van mijne zetel naar de trap trotten, om te roepen dat ze moeten stoppen met aan elkaars haar te trekken)

Dus als ge de volgende week in één van de vele centerparcs twee kinderen achterom ziet kijken en 'Allé mamaaaaaaa!!! Kom nuu-uuu-uuu!' hoort roepen, hebt er dan medelijden mee. Geeft ze nen bemoedigende-ik-weet-het-blik, of nog beter nen cocktail (mojito's doen het altijd wel).

Want ook al ben ik het niet, ik weet hoe ze zich voelt ;-)

Dommerik

2008-07-19T11:49:00.005+02:00

De kinderen gaan deze zomer niet naar hun vader, omdat hij en Trezebees met 'grote verbouwingen' zitten en dus geen tijd hebben.
Dat is toch de officiële versie.

Heeft den dommerik nu toch wel aan Oudste verteld dat die fameuze verbouwingen al startten op't moment dat ze aan zee waren bij Oma en Opa. En dat (nóg dommer...echt waar...) als er een beetje zou worden doorgewerkt, ze na een week al klaar zouden zijn.

Kwam dat kind natuurlijk aan mij vragen hoe het komt dat hij dan de rest van de zomer geen tijd heeft.

Soms vraag ik mij toch af hoe hij er in godsnaam in is geslaagd zo carrière te maken...

Kaartje

2008-07-16T22:37:00.003+02:00

Gisteren zat er een kaartje in mijn bus. Van een vriendin waar ik 20 jaar (ouch....) geleden mee op internaat zat en die ik ruwweg zo'n 17 jaar al niet meer heb gezien.

Ik had geen flauw idee hoe ze in godsnaam te weten gekomen is waar ik woonde, dacht effe dat ze met veel moeite via via op zoek was gegaan, maar ze heeft me naar goede gewoonte weer fijn met mijn voeten op de grond gezet en uit die illusie geholpen. Madam werkt bij de polies. Duurt dus maar 10 minuten om dat even op te zoeken. Why the hell ze dat dan niet vroeger gedaan heeft, laten we maar even in het midden... ;-)

En wat doe je dan als je zo'n kaartje krijgt?
Bellen natuurlijk. En lang aan den telefon hangen. Iedereen van vroeger de revue laten passeren en zagen over 'de venten'. Zij vooral dan. Ze is de enige die er in slaagt om mij geen speld tussen haar geratel te laten steken.
En dat wil wat zeggen....

En beslissen dat we absoluut dringend moeten afspreken.
Of de rest van de bevolking zo blij gaat zijn met het feit dat wij samen de straten weer onveilig gaan maken, doet niet ter zake. Als er nog een fractie overblijft van de lol die we 20 jaar geleden hadden, is't genoeg.

Ik zal jullie op voorhand waarschuwen.

Not.

Beslissen - alweer....

2008-07-14T19:40:00.004+02:00

Beslissingen treffen voor je kinderen is niet evident.
Het alleen doen nog vele minder. Vooral als je zoals ik verdomd goed weet dat je er achteraf op zal worden afgerekend als het zou fout gaan, want dat hij natuuuuurlijk anders zou hebben gekozen.

Weten dat het nu de laatste moment is dat je de stap kan zetten. Dat het daarna te laat is.
Weten dat de ene uitweg academisch gezien misschien de beste is, maar je kind dit niet wil. Het moeten stellen met adviezen van twee kanten die uiteraard - hoe kan het ook anders - lijnrecht tegenover elkaar staan. Moeten uitleggen aan een huilende-drama-queen-kind waarom je "het leven zoveel moeilijker" zou gaan maken.

Slapeloze nachten krijg ik ervan.
En als ik 's morgens wakker word, weet ik het nog steeds niet.

Zucht.

IT

2008-07-13T13:09:00.004+02:00

's Morgens wakker worden omdat Jongste naast mijn bed staat te zagen dat internet niet meer werkt, is niet de ideale wekdienst.
Na meer dan een uur prutsen nog niks opgelost hebben, is ook niet wat je tijdens je verlof wil.
Bij alles wat je denkt te doen, vaststellen dat je voor 75% daarvan "effe" iets op het www zou willen zoeken, of een mail zou moeten sturen of lezen, heeft menig mooie en minder mooie vloekwoorden tot gevolg.

Wat zeggen ze zo mooi? Pas als je iets niet meer hebt, ga je beseffen hoe vaak je het gebruikt?
Bon. Ik wist dat al. Heel behulpzaam, maar niet nodig om het nog een keer aanschouwelijk te maken. Écht niet. Zonder mail en internet lopen we hier de muren op. Zelfs al is het maar voor één dag.

Gelukkig ken ik mensen die wel benul van IT hebben.
En die na 5 minuten zoeken vaststellen dat ons dwaas konijn een kabel heeft doorgeknabbeld.
Bovendien zijn die zelfs zo slim zijn om zo'n kabel bij de hand te hebben.
Ha! Da's pas service!

Hiep hiep hoera voor de IT-ers.
Want soms komen ze van pas ;-)

Werk

2008-07-09T10:32:00.004+02:00

Er komen de volgende weken geen sappige sollicitatie-verhalen met onmogelijke dwaze vragen en testjes.
Geen frustratie-ik-vind-geen-deftig-wééééérk-zoektocht.
Geen die-bazen-zijn-op-hun-kop-gevallen-en-blijven-botsen-litanieën.

Waarom?

Omdat ik dat nooit ga leren. Dat solliciteren.
Ben juistgeteld een week werkloos geweest.

Gisterenmorgen heeft een fijne koffie-klets-babbel met als inhoud "da formulier was niet echt nodig" voor "wat hebde gij de laatste vier jaar uitgestoken" over "ik zal u ne keer vertellen hoe die nieuwe pool hier werkt" naar "dat loon komt wel in orde" tot "en wanneer kunde gij terug bij ons beginnen?" een einde gemaakt aan mijn werklozen-staat.

Nu geniet ik nog van mijn "verlof" tot september. Dan ga ik weer consulentje spelen.
Flex-consulentje. Ping-pongen van de ene opdracht naar de andere. Van't ene kantoor naar't andere. Maar wel mijn uren zelf mogen kiezen.

't Leven kan toch makkelijk zijn.

Ontploft

2008-07-05T19:35:00.006+02:00

Dez morgen, net nadat ik mij in zeven haasten vanuit mijn bed naar de badkamer had gerept om mij klaar te maken, kreeg ik een sms van hem.

"Is dat op de camping waar de kinderen zitten?"

Huh? Qué? U bedoelt???

"??Is wat op de camping??"
"Kompas Camping"

Ja, onnozelaar. Ik weet ook wel hoe die camping heet. En gij weet verdomme perfect op welke camping de kinderen zitten. Wa wilde nu eigenlijk?? Toch maar even naar Oma gebeld, en gehoord wat er daar deze nacht is voorgevallen.
En hem braaf een antwoord gestuurd.

"Ik wist nog van niks. Ja, dat is daar, maar knd hebben niks" Dat ik hem anders wel vannacht uit zijn bed had gebeld, heb ik er maar niet bij gezet.

"Mooi. Daarvoor moet ik híer zitten om dat wél te weten. Bedankt."

Het nadeel van iemand 15 jaar lang in uw buurt te hebben gehad is dat die pedante toon waarmee hij dingen zegt nooit uit uwen kop gaat en ge u bijgevolg veel te levendig voor uw eigen goed kunt voorstellen hoe dat zinnetje moet klinken.

Bon.
't Is niet mijn schuld dat hij om 9u op een zaterdagmorgen-zonder-kinderen-in-de-buurt niks beters te doen heeft dan op zijn pc te prutsen en 't nieuws te lezen. Kan er ook niet aan doen dat Trezebees waarschijnlijk koppijn had. Of dat ze vergeten is om brood te kopen en de muesli-pot leeg was.
Hij moet zijn frustratie over het feit dat zijn kinderen, die hij dit jaar al welgeteld 24 uur heeft gezien, er zomaar opeens niet meer zouden kunnen zijn niet op mij uitwerken.

Onder het motto 'anything he can do, I can do better' heb ik hem een antwoord gestuurd.

Pedant zijn kan ik ook.

En zelfs vele beter.

Kort

2008-07-04T13:09:00.003+02:00

Een lange week... in't kort:

ongelofelijk content dat ik mijn contract niet heb verlengd
van insiders gehoord dat iedereen daar inderdaad compleet in shock was
heb daar AB-SO-LUUUUUT geen leedvermaak over
zou niet durven
met Zapnimf op mijn terras gezeten
die is in't echt nog hilarischer dan geschreven
al 3 telefoons gehad voor nieuw werk
krijg ze niet aan't verstand dat ik daar nu nog geen goesting in heb
want dat ik van mijne zomer wil genieten
ga dan toch maar volgende week op gesprek
deze morgen door Bazin-Smurf uit mijn bed gebeld op een onooglijk vroeg uur
iets na negenen of zo
alleen maar omdat Grote Smurf zijn facturen moest maken
ga straks naar de kapper
en dezen avond op de lappen
en morgen naar nen trouw
en wat ik de rest van mijn super-deluxe-lang-zelf-gekozen-verlof ga doen, dat zie ik dan nog wel
maar ge moogt wel altijd suggesties doen

Sissy

2008-06-30T17:04:00.004+02:00

Het had lang geduurd, maar mijn besluit stond vast. Geen enkel argument zou me nog van gedacht doen veranderen.
En vandaag was D-day. En dat ze maar ne keer kwaad durfden zijn...Ha! Ik ging me niet laten doen!

Dus heb ik deze voormiddag aan Brilsmurf en Bazinsmurf die vandaag uit bevallingsverlof terugkwam (en Neeeeee, ik zou me NIET schuldig voelen! No way José!) laten weten dat ze mijn contract dat op donderdag eindigt, niet moesten verlengen EN (want ik ben stoer!! uh-huh!!) dat ik na vandaag NIET meer zou komen, want dat ik nog een massa overuren staan had.
Voilà. Ne keer zien wat ze nu zouden doen..... Ha.

En toen deden ze..... niks. Helemaal niks. Stonden gewoon compleet verdwaasd en in shock te kijken.
Vroegen toen ze bekomen waren of ik écht zeker was? Of er nog over te praten viel? En wat dan eigenlijk het probleem was?? En dan zijn ze maar naar Grote Smurf getrokken. Met de mededeling dat hij dus blijkbaar het probleem was.

Ik zat te wachten. Op Grote Smurf die uit zijn sloffen zou schieten. Maar zelfs diene deed niks. Wou ne keer 'babbelen'. Zien of hij mij op andere gedachten kon brengen.
Hij was vooral teleurgesteld. Dat ik zomaar van de ene op de andere dag vertrok, terwijl ik wist dat ze nu in de problemen komen. Maar hij ging daar niet over neuten. 't Was mijn beslissing.

Yes!!! Mijn beslissing. Nah. Abso-bloody-lutely.
Ik heb er genoeg van en hun problemen zijn dan mijn zorgen niet meer.
Voilà-haha!

Tot ik om 16u nog aan mijn bureau zat. Overuren te doen.
En in de agenda zag dat Brilsmurf de rest van de week op opleiding is....en mij de warboel van de facturatie vrijdag levendig voor de geest kon halen. En de telefoons van de freelancers...... en....

Een Sissy ben ik. Goodie-two-shoes. Een seut met hoofdletter S.
Een groot bakkes ja, maar verder.....pfffff.
Wuss.

Ik ga dus donderdag terug.
Naar dat kantoor waar ik stoer de deur achter mij ging dichttrekken en ze zelf hunne rommel laten opkuisen.

En... goh ja, als't echt nodig is..... vrijdagvoormiddag ook.....

Maar daarna niet meer.
Écht niet....

Go girl!

2008-06-28T09:19:00.003+02:00

Einde van't schooljaar. Zoals vaak gaan de kinderen in groepjes iets doen in de klas, meestal een dansje of wat toneel. Naar goede traditie gaat dit bij 10-jarige-trienen gepaard met het nodige mag-wel-mag-niet-of-mag-toch-weer-wel-meedoen-machtsvertoon. Want alleen wie 'cool' is, mag erbij.

En wat doet mijn Oudste, die het hele gedoe beu is, dan? Bij de niet-coole-kinderen achteraan de klas triest zitten wezen, omdat zij nergens mocht aansluiten?
Vergeet het maar.
Met een als-ik-wil-dansen-dan-doe-ik-dat-houding gaat ze helemaal alleen voor de klas staan. Geen geleuter over welk liedje, welke pasjes en welke kleren en ze heeft er nog lol in ook. Komt stomverbaasd vertellen dat haar klasgenootjes niet geloofden dat ze echt meende... "Alé nu , mama, als ik dat zeg, doe ik dat toch gewoon, zo speciaal is dat toch niet??"

Dat weten wat ze wil heeft ze van mij.
Maar het absoluut ontbreken van enige schroom of verlegenheid en het pure gemak waarmee ze ongeacht de omstandigheden voor een groep haar ding doet, heeft ze zonder enige twijfel van hem.

't Kind beseft niet half hoe speciaal ze wel is.

Beslissen

2008-06-25T15:04:00.002+02:00

Tot nu toe heb ik het er nooit moeilijk mee gehad. Pro's en cons naast elkaar, andermans mening niet echt van doen, kijken wat ik zelf wil en de knoop doorhakken.
Simpel. Ik keek niet meer achterom en veranderen van gedacht is ook niet iets waar ik ervaring mee heb.

En toch... Deze keer loop ik al bijna een week de muren op. Niet goed wetend wat ik nu moet doen. En of ik toch niet beter... Of wat als.... Want je weet maar nooit...

Als ik de beslissing neem, zal 't de moeite zijn. Niet zozeer voor mij, maar wel voor hen. En vooral voor degenen errond, die er eigenlijk voor niks tussen zitten.

Misschien is het net het besef dat sommigen die het niet verdienen, er de gevolgen van zullen moeten dragen. Want ondanks de huidige franke teut en het egocentrische gedrag, is het goodie-two-shoes-gehalte uit mijn verre jeugd nooit helemaal verdwenen...

Logica

2008-06-23T17:07:00.002+02:00

Er was eens een broodjeszaak in het Gentse.

Met een schoooone rondborstige broodjesprinses die er de plak zwaait en afficheskens, geschreven met sierlijk krullende letters aan de muur bevestigt, alwaar op geschreven staat: "Bij aankoop van tien broodkens, elfde broodken gratis ende voor niets (ter waarde van 2 goudstukskens)"

Maar op de lange lijst met verkrijgbare broodkens, staat er geen enkel ter waarde van 2 munten. Voor 't goedkoopste moette 2,3 goudstukken uit uwen geldbeugel opdiepen. Deze kunt ge ruilen voor een volle spaarkaart, mits ge nog een paar koperstukken betaalt. Voor de echt lekkere broodkens eist de broodjesprinses zelfs 3 goudstukken. En hier heeft ze beslist dat die niet in aanmerking komen voor de 'gratis ende voor niks' formule, wegens te duur en dan verdient de prinses niet genoeg. (Kunde nog volgen?)

Op een dag kwam er een onwetende secretaresse de met mooie jonkvrouwen en intelligente ridders gevulde broodkenszaak binnen. Ze bestelde een assortiment van 5 lekkere broodjes. Heel fier gaf ze haar vol met glinsterende plakkers geplakte robijnrode spaarkaart (die gevuld geraakt was met het veroberen van de duurste broodjes) af, om iets minder goudstukken in haren versleten geldbeugel te moeten gaan zoeken.

De broodjesprinses maakte terstond duidelijk dat de kaart niet kon worden gebruikt in ruilhandel voor de dure broodkens. De domme secretaresse kwam op het dwaze idee te zeggen dat de broodkensprinses toch gewoon 2 goudstukken "korting" kon geven op eender welk broodje.

Dat zal ze niet gauw meer doen.
De toorn der broodjesprinses is namelijk niet te onderschatten. Vuur en bliksem komt er aan te pas. Want deze geeft geen "KORTING" en wel "BROODJES GRATIS ENDE VOOR NIETS" maar niet de "DURE"!

De secretaresse begrijpt het nog altijd niet. Prinsessenlogica is duidelijk te hoog gegrepen voor haar. Maar misschien kan iemand in blogland het wel uitleggen???

Ha!

2008-06-21T14:02:00.003+02:00

Gisteren inside-informatie gekregen. Met betrekking tot Oudste's niet-zo-super-goede-instelling-om-'t-mooi-te-verwoorden als't over school gaat.

Blijkt dat ze het van geen vreemden heeft.
Want dat een bepaalde niet nader te noemen persoon een hele tijd geleden ook nooit taken op tijd af had, altijd boeken thuis/op school/in-ieder-geval-waar-ze-niet-moesten-zijn had laten liggen, het niet echt nodig vond te studeren, wegens andere en veel belangrijkere dingen te doen.
En dat die persoon daar toen ook niet echt van wakker leek te liggen.
Moest het van zijn moeder komen, zou ik er niet naar luisteren. Maar 't komt van een klasgenoot/vriend en zéér betrouwbare bron.

Laat hem nog maar ne keer afkomen met de vraag hoe ik dat denk op te lossen en wat ik daar nu aan ga doen, want dat ik daar toch allemaal vele beter van op de hoogte ben.

Ha!

Hij mag het zelf met de oplossing komen.
Als ervaringsdeskundige scoort hij beduidend hoger qua kennis dan ik als logopedistjen op dit vlak.

Nah.

Zekerheden

2008-06-19T17:58:00.004+02:00

Ooit zaten we met z'n vieren in een kantoor. Twee vanvoor en twee vanachter. Allemaal met man-huisje-tuintje-al-dan-niet-kinderen.Vier vrouwen in één ruimte. Met veel onnozel gezever en evenveel gezaag.

Ik ben als eerste vertrokken.
En als eerste gescheiden.

Vorige zomer was nummer twee aan de beurt. Hoewel ik het wel kon verwachten omdat ik de evolutie met stukken en beten had gevolgd, heb ik toen moeten slikken.
Toen ik deze week mijn mailbox opende, bleek dat ook het huwelijk van de collega achteraan niet meer is. Terwijl wij net dát koppel als ideaal zagen. En ik vermoed dat we niet de enigen waren.

Blijkt dat degene die toen het hardst en luidop aan haar relatie twijfelde, de enige is waar ze wel nog stand houdt.

Er zijn geen zekerheden meer in't leven...

Stress

2008-06-16T18:20:00.003+02:00

Ik loop compleet gestresst.

Waarvan?
Dat ik het zelf niet weet.

Van veel te veel werk, veeel te weinig tijd en te veel Grote Smurf die géén micromanager is?

Van te weten dat ik deze zomer een beslissing zal moeten nemen ivm Oudste?
En dat ik nu al langs geen kanten weet wat ik met al die zo uiteenlopende meningen moet, laat staan dat ik dat binnen een paar weken wel ga weten?

Van het feit dat ik wel weet dat ik met Jongste ook nog in de problemen ga komen, maar dat vakkundig naar de heeeele verre achterkant van mijn kop, ergens achter het zagemeel heb weggestopt, maar het daar toch maar blijft roepen?

Van de vakantieregelingen en opvang die ik voor de kinderen moet plannen, gezien Hij zijn verlof al opgebruikt heeft om met Trezebees op reis te gaan....aaaaah nee...Hij gaat verbouwen. Oops. Dàt was ik nu toch wel effe vergeten.

Van alle eind-van-het-schooljaar-activiteiten waar ik nu zo stillekensaan écht wel genoeg van begin te krijgen?

Van...van....

Van ik-weet-niet-wat....

En zelfs het glas wijn dat ik net achterover geslaan heb, helpt niet.

Gillen wil ik.

Heel luid liefst.
Tot iedereen er absoluut horendol van wordt.

Want dan lopen jullie even ambetant als ik.

Nah.

Productief

2008-06-15T12:42:00.005+02:00

Een heel weekend met maar 1 ding op de kalender. D die gisterenavond is komen eten. Fles wijn, samen in de keuken, babbelen en lachen. Doen we veel te weinig. Zou mijn schuld zijn. Wegens nooit in mijn kot. Weet begot niet waar ze het haalt.

Maar ik ben productief geweest dit weekend. Ik heb zelfs mijn foto's voor de examenopdracht van dinsdag gemaakt. Dat er nog kunst- en vliegwerk aan te pas zal komen om ze tegen dinsdag geprint te krijgen, daar zal ik me morgen wel zorgen over maken.
En dat ik er dan nog 5 moet uitkiezen... dat trekken we ons vandaag ook niet aan. Ik heb foto's. Da's al heel wat.

Als ik deze keer weer te horen krijg dat het geen 'reeks' is, ga ik gillen. Hoeveel meer 'reeks' dat alleen witte blommen kunde maken??

Duidelijk

2008-06-12T17:52:00.002+02:00

Brilsmurf: " Sabie-ieeeen? Weette gij hoe Grote Smurf en Bazin Smurf die eindejaarsdoosjes afgeven als ze naar klanten gaan?"

Ikke (na lang en diep nadenken wegens de zeer moeilijke aard van de vraag):
"Awel. Da's een beetje lastig, maar als ge uw gedachten erbij houdt, lukt da wel."

"Huh?"

"Ah ja, ge moet dat eerst goed vasthouden, en dan de hand waarmee ge het vasthebt uitsteken naar de persoon aan wie ge het wilt geven. Die zal dan zijn (of haar) hand uisteken om het aan te nemen. Maar ge moet goed opletten dat hij (of zij) plaats heeft om het vast te pakken én - héééél belangrijk - ge moogt het niet te vroeg loslaten. Want dat dondert het op de grond. En dan zitte in de pattaten. Want dan moet ge opletten dat als ge het allebei wilt oprapen, ge niet met uwe kop tegen de zijne (of den haren) botst."

" Vrolijke Smuuuuurf! Kom mij hier NU helpen!!!"

Alé.

Om hulp roepen.
Wat voor een reactie is da nu??
Na zo'n mooie, duidelijke uitleg. Ik wou zelfs nog een demonstratie ten beste geven!

Die bazen van tegenwoordig zijn toch ook niet rap content zenne.

Verdomme.

2008-06-11T13:24:00.005+02:00

Daarnet weer een fijn gesprek gehad met Oudste's juf.
't Kind heeft dit jaar al 5 nota's in haar agenda en 3 nullen voor huiswerk op haar rapport verzameld.
In't vierde leerjaar verdorie. Goe bezig.

De juf zag het er aan het begin van't jaar niet in, maar geeft nu toch de drie vorige scholen en leerkrachten gelijk. Ze is intelligent genoeg, maar 't komt er niet uit. 't Kan haar eigenlijk allemaal geen bal schelen. Haar laagste punten op toetsen en rapport zijn achten. Waarom zou ze dan inspanningen moeten doen? Agenda invullen??? Pfff. Lessen leren??? Zijde zot ja??? Brieven afgeven?? Kunde da niet zelf uit mijn map halen???
Het gaat zo ver dat ze zelfs bij leuke dingen zoals groepswerk of toneeltjes altijd degene is die haar spullen niet bij heeft, de tekst niet heeft geleerd....

Ik krijg van vriendinnen te horen dat ik veeeeel te veeleisend en streng ben, maar wat ik met dit jong moet doen, weet ik begot niet meer. Ze mag geen tv meer kijken 's avonds, het geplande verjaardags-bowling-feest gaat niet door, haar dansles staat op het spel..... en madam... die bleit en tiert een uur hysterisch alsof ze gekeeld wordt, vindt mij de slechtste-moeder-aller-tijden, gaat bij Hem en Trezebees wonen (tot ze zich herinnert dat Hij nog veel strenger en Trezebees een seut is) en is dan alles al weer vergeten.

Ik kan de school niet eens iets verwijten. Ze doen hun best en staan open voor oplossingen. Extra taken in de klas lukken niet, want madam werkt zo danig traag en is zo tam dat ze daar geen tijd voor heeft. Een jaar overslaan is ook weer op tafel gekomen, maar dat is ook geen oplossing, want daarvoor zou ze toch net iets beter moeten zijn.

Zucht.
Ik weet het ook niet meer.

Zet ze straks op Ebay.

"Kind met veel niet gebruikte capaciteiten. Als nieuw. "
"De capaciteiten moette
betalen, 't joenk krijgde er gratis bij".

Niet hetzelfde

2008-06-09T18:26:00.004+02:00

Oudste komt de laatste weken naar huis met verhalen van een vriendinnetje wiens mama een nieuw lief heeft. Die verhalen gaan dan vooral over het niet-zo-geliefde-zoontje van dat nieuw lief. Net 10 zijnde blijkt dat toch niet zo'n populaire aanwinst in de familie en veeeele belangrijker dan zijn vader. ;-)
Eigenlijk had die mama had beter een lief met een super-toffe dochter genomen. Dan zat ik nu niet met gezaag.

Jongste zag het allemaal simpeler. "Mama zal wel een lief kiezen dat wij ook leuk vinden. En enen zonder ambetante kinderen. En als wij hem niet leuk vinden, dan maakt ze het uit."
En dan volgt er zo een blik van "en als dat niet lukt, pest ik hem wel weg... nah!"

Ik luisterde al lang niet meer. Af en toe hummen of knikken doet het ook.
Tot ze de vraag nog maar een keer herhaalde. Want vriendinnetjes zijn vaak pas op de hoogte als het eigenlijk al te laat is.... "Maar jij gaat het ons onmiddellijk zeggen hé mama??? Ja hé????"

Euhmmmmm.... mmmmmpppppfff......eeuueueueueuehhhh...

Ik lieg niet tegen mijn kinderen. Uit principe. Doe niet mee aan dingen verbloemen of ze dom houden.

Dus als ze vragen of Hij en Trezebees nóg minder tijd zullen hebben als ze beginnen kweken, krijgen ze van mij een eerlijk antwoord.
Ja dus. Maar dat dat dan niet aan hen ligt, want zij nog altijd leuke (Kuch kuch) kinderen zijn.

En als Jongste wil weten waar een condoom voor dient, krijgt ze ook een deftiger antwoord dan het bewaren-verhaal .

Maar mijn pricipes gaan ook maar zo ver. Ben niet katholiek en dus al zeker niet heiliger dan de paus.

Trouwens niet vertellen en liegen zijn twee héééél andere dingen.
Kan je ABSOLUUUUT niet vergelijken.
Komen niet eens bij elkaar in de buurt.

En ge moet verdorie ook niet alles aan die moeiallen hunne neus hangen.

Strandjeanet

2008-06-07T12:09:00.004+02:00

Deze week, toen ik beslist had niet naar de fotoles te gaan, wegens geen zin, kwam Bjorn de strandjeanet-slash-babysit opeens binnen trippelen.

"Halooo-ooooo! Ik moest vandaag komeuh!"
"Euh....nee, Bjorn, gij moest niet kome(euhhhh)n."
"Oe??? Jaaa-aaa???"
"Ja. Bjorn. Ik zou u bellen."
"Mij belleuh?? Of smseuh? Aaa-aaah... Dus ik moest vandaag niet komeuh???" Zwaai-zwaai met het handje.

Hij snapt 't! Zijne Euro valt!

"Nee. Dus ge moogt NU naar huis. Ben zeker dat ge het heeeel druk hebt en andere dingen te doen hebt." HINT HINT HINT
"Neuu...Ik heb het niet druk zeuhhhhh."

Ikke wel verdomme!!!

"Hebt gij een nieuw brillekeuh? Jaaaa. Het stááát u. Maar wel een beetje donker. Hmmmm. Jaaaa."
" Mmmmh. Ok. Ik bel wel als ik weer een babysit nodig heb. Zal waarschijnlijk pas in september zijn."
"Oooooh. Zooooo laaaaaang?? Aleuh, amusseert u deze zomeur. Ik zal da óók doèn! Ik gaaa naar de Caraaiiebeuh. Da's zeker 2 uur vliegeuh. Jaa. met een vriendin. Maar ik moet wel eerst mijn hareuh lateuh knippeuh. Beejte korteur. Daar sta ik mee. Maar ik sta met alleusss." Zwaai-die-zwaai.
"Fijn Bjorn. Goe verlof."
"Maar eerst nog mijn exameuhs. Oooh... jaaa....amaaaai."
"Mmmmhh."
"En moette gij de heleu zomer werkeuh???"
"Nee Bjorn. Ik heb ook verlof."

Maakt dagge buiten zijt verdorie.

"Dada!!!"
"Yes! Eindelijk....."

Gezocht tegen september: een andere babysit. Eentje die geen half uur blijft plakken om zijne zeg te doen. Gene Bjorn-de-strandjeanet, want die krijgt bovendien de kinderen niet op tijd in bed.

Oud

2008-06-04T16:12:00.006+02:00

Oudste zondag:
"En gij zijt zo de vrijdagavond naar de láte film geweest? En de zaterdagavond naar nóg een feest?? Hmmmm."
Ik: " Wat, hmmm???"
"Awel, ik wist eigenlijk niet dat oude mensen dat nog deden, zo weggaan en zo... naar feesten of zo...ge weet zo wel...èh??"

Euhhhhh..... nee......Ik-weet-dat-dus-wel-niet-zo.
Maar dat heb ik even in het midden gelaten.

Tot deze middag.
"Mamaa-aaaa??? Ben jij niet al te oud om te zitten sms-sen?"
"Dat doen toch vooral jongeren....Tieners en zo...???" voegde ze er liefjes aan toe, voor't geval mijn demente brein het nog niet gesnopen had.
Want behulpzaam is ze wel.

Zucht. En wat zeg je dan???

"Mama ziet jou óók graag schat."

Echt waar.
Ook al is ze stokoud en al half afgetakeld.
Want zij weet dat jouw tijd nog zal komen. En we zullen wel zien wie dan het hardste lacht.

Nah.